

D2253

།སྡུག་པ་མཐོང་བ་གཉིས་གཅིག་པུས། །མཐོང་བ་གཞན་གྱིས་ཅི་ཞིག་བྱ། །ཆོས་དང་ཆོས་མིན་སྤངས་ནས་ནི། །བདེན་དང་བརྫུན་པ་གཉི་ག་སྤངས། །བདེན་དང་བརྫུན་གཉིས་སྤངས་ནས་སུ། །གང་ཞིག་སྤངས་པ་དེ་ཡང་སྤངས། །ཞེས་འབྱུང་བ་དང་། ལེགས་ལྡན་གྱི་གླུ་ལས་ཀྱང་། །དངོས་པོ་བདེན་པ་ཡོད་མ་ཡིན། །མི་བདེན་དངོས་ཀྱང་ཡོད་མ་ཡིན། །དེ་དག་གཉི་གའི་མཐའ་མཐོང་བ། །དེ་ཡིས་དེ་ཉིད་མཐོང་བའོ། །ཞེས་འབྱུང་བ་དང་། གཞན་ཡང་། གཟུང་བ་གཟུགས་ཀྱིས་སྟོང་པའི་སེམས། །མི་བསྐྱོད་པ་ཞེས་བརྗོད ཅེ་ན།།རང་གི་ལུང་གིས་གནོད་པ་ཡིན། །རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་རྒྱ་ལྡན་པར། །ཅི་ཕྱིར་འདི་ལྟར་ངེས་པ་རུ། །སྟོན་པ་པོས་ནི་བསྟན་པ་ཡིན། །འདི་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཡིས། །དབུགས་དབྱུང་བློ་ཡི་དང་པོར་བསྟན། །རྡོ་རྗེ་ནང་གི་རྣམ་བཅས་སྐྱེ། །དེ་ཡི་རྩེ་ མོར་རྣམ་མེད་སྐྱེ།།དབུ་མར་གནས་ཞེས་གང་སྨྲ་བ། །ཁོ་བོ་བླ་མ་དེ་མི་འདོད། །རྡོ་རྗེའི་ནང་དང་དེ་རྩེ་དང་། །ཐོད་པའི་ནང་དུ་ལྷུང་བ་དང་། །བར་ན་འདུག་པའང་མི་འདོད་ལ། །དེ་ཉིད་བླ་མའི་ཁ་ལས་རིག་།དགའ་བ་སྣ་ཚོགས་ཉིད་དུ་བརྗོད། །དེ་ལ་སོགས་པ་ལེགས་གནས་པ། །ནོར་ བུའི་ནང་དུ་ཆུད་ལ་སོགས།།བླ་མས་བསྟན་པ་ཇི་ལྟར་སྦྱར། །དགོད་ལ་སོགས་པའི་དགའ་བ་གང་། །སློབ་དཔོན་ལ་སོགས་འདོད་པ་གང་། །དེ་ཡི་རྣམ་གཞག་བསྐྱེད་རིམ་ལ། །རྫོགས་པའི་རིམ་པ་མ་ཡིན་ནོ། །སྣ་ཚོགས་པས་ན་མགྲིན་སྣ་ཚོགས། །བདེ་བ་སྨིན་པ་ནོར་ བུའི་རྩེར།།བླ་མས་དེ་ཉིད་རྣམ་ཤེས་བྱ། །རྣམ་ཉེད་རྣམ་བྲལ་དགའ་བ་ཉིད། །ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ལ་བསྟེན་ནས། །ཆོས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་རྣམ་པར་བསྒོམ། །དེ་ཡི་སྟེང་དུ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེ། །གང་ལས་དམ་ཚིག་ཡོང་འབྱུང་བའོ། །དགའ་བ་ཕྱག་རྒྱས་སོ་སོ་ལ། །ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་མ་ རྟོགས་པར།།ལུང་དང་རང་གི་རིགས་པ་དང་། །བླ་མ་དམ་པའི་མན་ངག་གིས། །སྣ་ཚོགས་ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ཉིད། །རྣམ་སྨིན་འགྲོ་བའི་བདག་ཉིད་དོ། །དེ་ལ་མཚན་བྲལ་བརྟན་པ་ཉིད། །རྣམ་ཉེད་འགྲོ་བ་རྣམ་ལྟ་བ། །ཀུན་ལ་རབ་ཏུ་མི་གནས་པ། །ཕྱག་རྒྱ་ཆེ་ཞེས་ གྲགས་པ་ཡིན།།དྲི་མ་མེད་ཕྱིར་རང་རིག་ཕྱིར། །རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་སོགས་འབྱུང་མིན། །ཡེ་ཤེས་གང་ཞིག་འབད་མེད་པ། །བསམ་དུ་མེད་ཅེས་དེ་བརྗོད་དོ།

我来为您翻译这段藏文：
见到美好的唯有二者，其他所见又有何用？舍弃了法与非法，真与妄二者都舍。舍弃了真妄二者后，连那舍弃也要舍。
另外，在勒丹的歌中也说：实在的真实并不存在，不真实的事物也不存在，见到这两者的边际者，他即见到了真实。
还有：空无所取形相的心，若说是不动佛，则为自身教义所违。为何如此确定地，说是具金刚萨埵印？这是如来所宣说的，作为开导初学者的教法。金刚内部具相生，其顶端无相生。所谓安住中脉者，我不认同这样的上师。不认同在金刚内部、顶端、天灵盖内坠落及中间停驻，这些都应从上师口中领悟。
说种种喜乐，以及诸如此类安住良好，入于宝珠内等，如何按上师教导修习？笑等喜乐，以及阿阇黎等所欲求的，其安立属生起次第，而非圆满次第。因为多样故喉咙多样，乐成熟于宝珠顶端。上师应当了知此义。无相离相即是喜乐。
依止事业手印后，观修法印。在其之上是大手印，由此生起誓言。对于各别喜乐手印，在未证悟大手印之前，应依教典、自身推理及殊胜上师的口诀。种种事业手印本身，是异熟众生的本性。于此离相而稳固，观察无相众生相，于一切中皆不住，此即所谓大手印。因无垢染故自觉知故，种种行相等不生。无需勤作的智慧，称之为不可思议。

 །བསམས་ནས་གང་ཞིག་བསམ་མེད་བྱེད། །དེ་ཉིད་བསམ་དུ་མེད་མི་འགྱུར། །དབུ་མའི་དོན་གྱི་རྗེས་འབྲངས་ནས། ། གང་ཞིག་དེ་བཞིན་ཉིད་མཐོང་ནས། །མངོན་སུམ་གང་ཚེ་རིག་གྱུར་པ། །དེ་ཉིད་རིག་དེ་དེ་ནོར་ལྡན། །ཇི་སྙེད་སྒྲོ་བཏགས་ཐམས་ཅད་ནི། །ཐམས་ཅད་ཀུན་དུ་མེད་གྱུར་པ། །སྒྲོ་བཏགས་མེད་པ་དབུ་མའི་དོན། །དེ་ནི་དགག་སྒྲུབ་གང་ཞིག་ཡོད། །ཤེས་དང་ཤེས་བྱར མིང་འདོགས་པ།།སྙམ་པ་དེ་ནི་གཞན་མ་ཡིན། །ཇི་ལྟར་དེ་ལྟར་ཀུན་སྔོན་ནས། །ཇི་ལྟར་བློ་བཞིན་དེ་ལྟར་མིན། །མ་སྐྱེས་འགྲོ་བར་གང་ཡིན་བློ། །དག་པར་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ངེས་བསྟན། །འགྲོ་ཀུན་དེ་ཡི་རང་བཞིན་འདྲེན། །བློ་དང་ལྡན་པས་འབད་མེད་པར། ། རྣམ་རྟོག་འདི་ཉིད་རྟེན་ཅིང་འབྱུང་། །འབྲེལ་པ་སྒོམ་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་ཉིད་མྱ་ངན་འདས་པ་སྟེ། །སེམས་ཉིད་འཁྲུལ་པར་མ་བྱེད་ཅིག་།གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་ལ་མི་གནས་ཤིང་། །དེ་ཉིད་ལ་ཡང་མི་ཆགས་པ། །གང་གི་འབྲས་བུའང་མི་འདོད་པ། ། དེ་ཡིས་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཤེས། །ཇི་ལྟར་ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ལ། །དགའ་བ་ལ་སོགས་གནས་པ་ལྟར། །དེ་བཞིན་དམ་ཚིག་ཕྱག་རྒྱ་ལ། །རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་ཉེ་བར་སྟོན། །ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་སྣ་ཚོགས་ཉིད། །ཆོས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་རྣམ་སྨིན་སྐྱེས། །མཚན་ཉིད་བྲལ་བ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེ། །རྣམ པར་ཉེད་པ་དམ་ཚིག་འགྱུར།།ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་མི་ཤེས་པར། །ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་གཅིག་སྒྲུབ་པ། །བརྒྱུད་པའི་དེ་ཉིད་ལ་ཉམས་པས། །རྣལ་འབྱོར་པ་དེ་ངུ་འབོད་འགྲོ། །ཇི་སྲིད་གཙོ་བོར་རི་ཁྲོད་པའི། །ཞབས་ཀྱི་རྡུལ་ལམ་རེག་པར། །དེ་སྲིད་ཕྱག་རྒྱ་བཞི་དང་ནི། །སྐད་ཅིག་མ་ བཞི་མི་ཤེས་སོ།།མགོན་པོ་ཆོས་ཉིད་ཇི་ལྟ་བུ། །ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་རྣམ་དག་པ། །ཇི་ལྟ་བུར་ནི་རྙེད་འགྱུར་གསུངས། །ཆོས་རྣམས་ཀུན་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད། །ཡང་དག་དབང་བསྐུར་ཆོ་གའི་དོན། །དྲག་པོའི་དབང་བསྐུར་ངན་སྤངས་པས། །བདག་གིས་གང་བྱས་བསོད་ ནམས་དེས།།འགྲོ་བ་རྣམས་ནི་བདེ་གྱུར་ཅིག་།དབང་བསྐུར་བ་ངེས་པར་བསྟན་པ་ཞེས་བྱ་བ། སློབ་དཔོན་རྒྱལ་བ་མཻ་ཏྲི་པས་མཛད་པ་རྫོགས་སོ།། །།རྒྱ་གར་གྱི་མཁན་པོ་ཀྲིཥྞཿ་པཎྜི་ཏ་དང་། ལོ་ཙཱ་བ་ཚུལ་ཁྲིམས་རྒྱལ་བས་བསྒྱུར།།[་]@##། །རྒྱ་གར་སྐད་དུ། ཥེ་ཀ་ནིར་དེ་ཤ་པཉྩིཀཱ། བོད་སྐད་དུ། དབང་བསྐུར་བ་ངེས་པར་བསྟན་པའི་དཀའ་འགྲེལ། འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་པ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ།

我来为您翻译这段藏文：
思维后谁能无思维，彼即不成不可思。随顺中观之义后，若有人见到如是，当其现前了知时，彼知即是具财者。一切遍计所执法，于一切处皆不存，无遍计执即中义，于此何有遮与立？知与所知之假名，此想即是无他义。如其所是一切本，非如心识所显现。未生众生即是心，佛陀确定如是说。引导众生皆如是，具慧之人无须勤。
分别念即缘起法，此非修习相关系。此即涅槃之本性，莫使心性生迷乱。不住对治之一方，于此亦不生执著，不求任何果报者，彼知大手印之义。如同事业手印中，安住喜乐等境界，如是誓言手印中，金刚阿阇黎近示。
事业手印即种种，法印乃是异熟生，离诸相即大手印，无相即成为誓言。不知大手印之人，唯修一种事业印，违背传承之真义，彼瑜伽师当号泣。乃至未触山居者，足下尘埃之时际，于此四印及四种，刹那之义不能知。
怙主法性是何等？一切诸法悉清净。如是获得何所说？即是诸法之自性。圆满灌顶仪轨义，舍离恶劣粗暴灌，愿我所作诸福德，令诸众生得安乐。
《灌顶决定教授》由阿阇黎胜者弥底黎巴造毕。
印度堪布克里虚那班智达与译师戒胜译。
[梵文标题：Sekanirdeśapañcikā]
藏文标题：《灌顶决定教授难释》
顶礼文殊童子！

 །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཉིད། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་བདག་ཉིད་མགོན། །འགྲོ་དོན་མཛད་པའི་བླ་མ་ནི། །བླ་ན་མེད་ལ་གུས ཕྱག་འཚལ།།སྐྱེ་བོ་དམ་ཆོས་གཞུང་འཆད་པའི། །མཆོག་འཛིན་ཐབས་མཁས་བདག་ལ་མེད། །བླ་མའི་བཀའ་བསྐུལ་བཤད་པ་ནི། །བྲི་བར་བྱེད་པ་བཟོས་འོས་ཡིན། །དེ་ལྟ་ན་ཡང་གཞན་དོན་མིན། །བདག་ཉིད་དྲན་བདེ་ཁོ་ནའི་ཕྱིར། །དོན་དུ་གཉེར་བ་གཞན་དག་ཀྱང་། ། བདག་འདྲའི་དོན་དུ་ཅུང་ཟད་བྲི། །འདིར་མཁས་པ་ཆེན་པོ་ངེས་པར་སྦྱངས་པ་དཔལ་བྱམས་པ་མགོན་པོས། བྱ་བ་དང་། སྤྱོད་པ་དང་། རྣལ་འབྱོར་དང་། རྣལ་འབྱོར་བླ་ན་མེད་པ་དང་། རྣལ་འབྱོར་གོང་ན་མེད་པའི་རྒྱུད་རྣམས་ལ། བླ་ན་མེད་པའི་བླ་མ་སློབ་དཔོན་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་ཞལ་སྔ་ནས་ཀྱིས་མཛད པའི་ཕྱག་རྒྱ་བཞིའི་རྗེས་སུ་བསྟན་པའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་དབང་ངེས་པར་བསྟན་པ་བྱེད་པར་འདོད་ན།དང་པོར་རེ་ཞིག་བརྗོད་པར་བྱ་བ་སྨྲ་བར་འདོད་པས། གསུང་རབ་རྣམས་ཀྱི་གླེང་གཞིའི་ཚིག་གམ། མདོར་བསྡུས་པ་རྣམས་ཀྱི་དོན་དང་པོར་གྱུར་པ། ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ངོ་བོ་ཨེ་ཝཾ་གི་ རྣམ་པ་ལ་རབ་ཏུ་བཏུད་པ་ནི།ེ་ཝཾ་རྣམ་པར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཡི་གེ་ཨེ་དང་བཾ་ནི་སྒྲའི་རང་བཞིན་གྱི་ཡི་གེ་གཉིས་ཆོས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱའི་ངོ་བོ་ལ་ཕྱག་འཚལ་བ་ནི། ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད་ཀྱང་རབ་ཏུ་བཏུད་པའོ། །ཅིའི་དོན་དུ་ཞེ་ན། བྱང་ཆུབ་སྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཡང་དག་ པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ།།ེ་ཝཾ་གི་རྣམ་པ་ནི་དོན་ཆེ་བ་དང་། ཕན་ཡོན་ཆེ་བ་ཡིན་ཏེ། འདི་སྐད་དུ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ལྷའི་དབང་པོས་ཞུས་པ་ལས། གང་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་གཟིགས་པ་ཡིས། །དང་པོ་འདི་སྐད་ཅེས་གསུངས་པ། །དེ་ནི་གོ་ རིམས་ཇི་བཞིན་དུ།།ལྷ་ཡི་དབང་པོས་མཉན་པར་བྱོས། །ཆོས་ཀྱི་ཕུང་པོ་བརྒྱད་ཁྲི་དང་། །བཞི་སྟོང་གི་ནི་གྲངས་སྙེད་ཀྱི། །ཀུན་གྱི་གཞི་དང་ཕ་མ་ནི། །ཡི་གེ་གཉིས་སུ་དེ་བཞིན་བསྟན། །ཡི་གེ་ཨེ་ནི་མར་གྱུར་ལ། །ཝཾ་ནི་ཕ་ཞེས་བྱ་བར་གྲགས། །ཐིག་ལེ་དེ་ནི་སྦྱོར་ བ་སྟེ།།སྦྱོར་དེ་ཤིན་ཏུ་རྨད་བྱུང་བའོ། །ེ་ནི་པདྨ་ཞེས་བྱ་བ། །ཝཾ་ནི་རྡོ་རྗེ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །ཐིག་ལེ་དེར་ནི་ས་བོན་ཏེ། །དེ་ལས་འགྲོ་བ་གསུམ་རྣམས་ཏེ། །ེ་ནི་ཤེས་རབ་གཉིས་འགྱུར་ལ། །ཝཾ་ནི་རབ་དགའི་བདག་པོའོ།

我来为您翻译这段藏文：
菩萨行境界，法界体性怙，为利众生故，顶礼无上师。讲解正法教，我无胜方便，承蒙上师命，理应作书写。虽非为他利，唯为自忆乐，其他求法者，亦为如我写。
此中大智者、决定修学者吉祥慈氏怙主，依据事部、行部、瑜伽部、无上瑜伽部及至上瑜伽续，随顺无上上师龙树尊前所造四印教授，欲作灌顶决定教授。
首先，欲说所说，即经典中序言之语或略义之首，乃方便智慧体性诶旺(E-VAṂ)之相礼敬。关于"诶旺相"等，字母诶(E)与旺(VAṂ)二音声自性文字，礼敬法印体性，即以身语意作礼。为何目的？为成就菩提，为证得圆满正等正觉故。
诶旺之相具大义利与大功德，如是佛陀对帝释天所说："一切遍知者，初说如是语，依此次第故，天主当谛听。八万四千数，一切法蕴中，根本及父母，即示二字中。字母诶为母，旺即称为父，点相为和合，此合极稀有。诶即名莲花，旺即金刚体，彼点即种子，由此生三界。诶为二智慧，旺为大乐主。"
[注：其中"诶旺"(E-VAṂ)的梵文天城体为एवं，罗马转写为evaṃ，意为"如是"]

 །ཐིག་ལེ་མི་ཤིག་དེ་ཉིད་དེ། །དེ་ལས་ཡི་གེ་ཉིད་ ཀྱང་སྐྱེས།།ཆོས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ཡི་གེ་གཉིས། །དེ་ཉིད་ཤེས་པ་གང་གིས་ཤེས། །དེ་ནི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ། །ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་སྐོར་བྱེད་འགྱུར། །འགྲོ་བ་གང་གིས་ཡི་གེ་གཉིས། །མི་ཤེས་རྟག་ཏུ་འདོན་པ་དག་།དེ་ནི་སངས་རྒྱས་ཆོས་རྣམས་ལ། །སྦྱོར་སྤངས་ ཕྱི་རོལ་ཐུབ་པ་བཞིན།།ེ་ཝཾ་ཡིག་གཉིས་སྒྱུ་མ་ལ། །ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་འདིར་བཞུགས་པས། །དམ་ཆོས་བསྟན་པའི་ཐོག་མར་ནི། །ེ་ཝཾ་དེ་ཕྱིར་རབ་ཏུ་བཤད། །དེ་བས་བརྒྱ་བྱིན་ལྷ་ཡི་བདག་།གལ་ཏེ་རྟག་པའི་གནས་འདོད་ན། །ཡིག་གཉིས་སྒྱུ་མར་ དྲན་བྱ་ཞིང་།།དམ་པའི་ཆོས་ལ་བླ་མར་གྱིས། །ཞེས་གསུངས་པས། །སྐབས་ལ་བབ་པའི་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་པས་དེའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་བཤད་པར་བྱའོ། །སྐད་ཅིག་མ་བཞིའི་རྒྱུར་གྱུར་གང་། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། བཞི་ནི་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པ་དང་། རྣམ་པར་སྨིན་པ་དང་། རྣམ་པར་ཉེད་པ་ དང་།མཚན་ཉིད་དང་བྲལ་བའི་སྐད་ཅིག་མ་སྟེ། རྒྱུ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་བྱེད་པའོ། །གང་གི་ཕྱིར་ཨེ་ཝཾ་གི་ཡི་གེ་ནི་ཆོས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱའི་ངོ་བོའོ། །ཆོས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་གོམས་པར་བྱས་ན་ཉོན་མོངས་པ་བག་ཆགས་དང་བཅས་པ་སྤོང་བར་བྱེད་དོ། །དེ་སྤོང་བའི་ཁྱད་པར་རང་འབྲེལ་པའི་སྐད་ཅིག་ མའི་ཁྱད་པར་རོ།།དེའི་ཕྱིར་སྐད་ཅིག་མ་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུར་གྱུར་པ་ནི། ཨེ་ཝཾ་ངོ་། །ཡང་དེ་བཞིན་དུ་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། གང་ལ་ཀུན་དགའ་སྐྱེ་འགྱུར་ཞིང་། །ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། ཤེས་རབ་དང་ཐབས་ཀྱི་བདག་ཉིད་གང་ཁོ་ན་ལས་ལམ་གྱི་ཡེ་ཤེས་དགའ་བ་དང་། མཆོག་དགའ་ དང་།དགའ་བ་དང་བྲལ་བ་དང་། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་དགའ་བའི་སྐད་ཅིག་བྱེ་བྲག་ཉིད་ཀྱིས་ཐ་དད་ཅིང་མ་འདྲེས་པར་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ནས་གང་གི་ཕྱིར། སྐད་ཅིག་མ་བཞིའི་རྒྱུར་གྱུར་པ། གང་ཁོ་ན་ལས་དགའ་བའི་དབྱེ་བ་ཉིད་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་དེ་ནི་ཨེ་ཝཾ་གི་རྣམ་པ་ སྟེ།བྱང་ཆུབ་སྒྲུབ་པར་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྡུས་པའི་དོན་ཏེ། སྒྲའི་རང་བཞིན་གྱི་བཤད་པའོ། །ད་ནི་དྲིས་པའི་གཞུགས་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། བླ་མའི་མན་ངག་ཉིད་ཀྱིས་ཨེ་ཝཾ་གི་རྣམ་པ་ནི་ཡི་གེ་སྟེ། དབྱིབས་ཨེ་ཝཾ་གི་རྣམ་པ་ཆོས་ཀྱི་འབྱུང་གནས་ཀྱི་ངོ་བོ་ལ་ཕྱག་ འཚལ་བའོ།།ཡང་ན་ཉེ་བར་བསྒྱུར་བ་ཕྱིས་ནས། ཨེ་ཝཾ་གི་རྣམ་པ་ནི་ཨེ་ཝཾ་རྣམ་པ་སྟེ། སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཟ་མ་ཏོག་ཆོས་འབྱུང་གི་ཕྱག་རྒྱ་ལ་ཕྱག་འཚལ་བའོ།

我来为您翻译这段藏文：
不坏明点即彼性，从彼文字亦生起，法印二字之自性，谁能了知彼实义。彼于一切诸有情，能转无上正法轮，若人不知二文字，虽常诵持无意义，彼于佛陀诸法中，如同外道离瑜伽。
诶旺二字幻化中，一切智者安住故，正法宣说之初始，是故广说诶与旺。是故帝释天之主，若欲恒常住处者，当念二字如幻相，于正法中敬上师。
如是所说，今当说明此处所述。"成为四刹那之因"者，四即种种相、成熟相、远离相及离相之刹那，其因即是作者。因为诶旺文字即法印体性。若修习法印则能断除烦恼及习气。其断除之差别即相关刹那之差别。是故成为诸刹那之因即是诶旺。
复次为说明故，"于彼生起诸喜乐"者，唯从智慧方便体性中，道智之喜、胜喜、离喜及俱生喜等喜乐刹那，以差别性各别无杂而生。
其后，由于"成为四刹那之因"，唯从彼生起喜之差别，即是诶旺之相，为成就菩提故礼敬。此为略义，即声之自性解释。
今当说问答，依上师教授，诶旺之相即文字，形状诶旺之相即法源体性故礼敬。或者去除近变化，诶旺之相即诶旺相，即礼敬一切佛陀之篋法源印。
[注：其中"诶旺"(E-VAṂ)的梵文天城体为एवं，罗马转写为evaṃ，意为"如是"]

 །དེ་ལྟ་བུའི་རྣམ་པ་ཅན་ནི་ཆོས་ཀྱི་འབྱུང་གནས་སོ་ཞེས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བསྔགས་ཏེ། ཨེའི་ཆ་བྱད་ བཟང་པོ་དང་།།དབུས་སུ་ཝཾ་གིས་རྣམ་པར་བརྒྱན། །བདེ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ནི་གནས། །སངས་རྒྱས་རིན་ཆེན་ཟ་མ་ཏོག་།ཅེས་བྱ་བས་སོ། །གལ་ཏེ་འདི་ལ་ཕྱག་བྱས་པས་ཅིར་འགྱུར་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར། སྐད་ཅིག་མ་བཞིའི་རྒྱུར་གྱུར་གང་། །ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། སྐད་ཅིག་མ་བཞི་ནི་རྣམ་ པ་སྣ་ཚོགས་པ་དང་།རྣམ་པར་སྨིན་པ་དང་། རྣམ་པར་ཉེད་པ་དང་། མཚན་ཉིད་དང་བྲལ་བ་རྣམས་སོ། །རྒྱུ་ནི་བྱེད་པའོ། །རྒྱུ་དེ་ཡང་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པ་སྟེ། དེ་ཡང་བསྐྱེད་པའི་མཐར་ཐུག་པ་ཉིད་ཀྱི་བར་དུའོ། །དེ་ལྟ་ན་ཡང་གསུང་རབ་ནི་རྒྱས་པར་བཤད་པར་བྱའོ། །འབྲས་ བུ་ལ་ལྷག་པར་མོས་པས་རྒྱུ་ལ་ཕྱག་བྱ་སྟེ།དེ་སྐད་དུ་ཡང་། ཇི་ལྟར་རྒྱུ་ཡི་དེ་ཉིད་མཐོང་། །འབྲས་བུའི་དེ་ཉིད་དེ་བཞིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་ཕྱག་འཚལ་བའི་རྒྱུ་མཚན་གཉིས་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། གང་ལ་ཀུན་དགའ་སྐྱེ་འགྱུར་ཞིང་། །དབྱེ་བས་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། དགའ་བ་དང་། མཆོག་དགའ་དང་། དགའ་བྲལ་དང་། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དགའ་བའི་དབྱེ་བའོ། །གང་ལས་ཕན་ཚུན་མ་འདྲེས་པར་སྐྱེ་བ་དེ་ནི་སྐྱེ་བར་བྱེད་པའི་རང་བཞིན་ཞེས་བྱ་བས་ལྔ་པ་རྙེད་པ་ཡིན་ན་ཡང་གང་ལ་ཞེས་བདུན་པར་བསྟན་པ་ནི་གནས་ཉིད་དུ་བསྟན་པ་སྟེ། དེར་གང་ལས་སྐྱེས་པ་རབ་ཏུ་གནས་པར་འགྱུར་བས་སོ། །དེ་ཡང་། སྐད་ཅིག་ཡེ་ཤེས་བདེ་ཡེ་ཤེས། །ེ་ཝཾ་རྣམ་པར་རབ་ཏུ་གནས། །ཞེས་པ་དང་དེ་བཞིན་དུ། སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་སྡོམ་པ་ནི། །ེ་ཝཾ་རྣམ་པར་རབ་ཏུ་གནས། །ཞེས་པ་དང་། དེ་བཞིན་དུ། ཨོཾ་པདྨ་སུ་ཁ་དྷ་ར མ་ཧཱ་རཱ་ག་སུ་ཁཾ་དད་ཙ་ཏུར་ཨཱ་ནནྡ་བྷ་ག་བི་ཤྭ་ཧཱུཾ་ཧཱུཾ་ཧཱུཾ་ཀཪྻཾ་ཀུ་རུ་ཥྭ་མེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྟེན་ལ་ཕྱག་འཚལ་བ་སྟེ།བདེ་གཤེགས་གང་དུ་བཞུགས་པ་དང་། །འཆགས་པ་དང་ནི་བཞེངས་པ་དང་། །སེང་གེ་ལྟ་བུར་གཟིམས་པ་ཡི། །གནས་དེ་ལ་ནི་བདག་ཕྱག་འཚལ། །ཞེས་བྱ་བའི་ ཚིག་གིས་སོ།།ཅིའི་ཕྱིར་ཕྱག་འཚལ་ཞེ་ན། བྱང་ཆུབ་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་དང་། དེ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བར་དུའོ། །སྐད་ཅིག་མ་བཞིའི་རྒྱུར་གྱུར་གང་། །ཞེས་བྱ་བས་ཕྱག་འཚལ་བའི་ རྒྱུ་བསྟན་ཏོ།།དེ་ལས་གང་ཞིག་སྐྱེ་ཞེ་ན། སྐད་ཅིག་མ་བཞིའོ།

我来为您翻译这段藏文：
如是相者即法源，此为世尊所赞叹："诶字妙相善庄严，中央旺字为严饰，一切安乐之所依，佛陀珍宝之宝箧。"
若问于此作礼拜有何果报？为此说道："成为四刹那之因"。四刹那即种种相、成熟相、远离相及离相。因即作者。此因亦为种种相，乃至生起究竟。如是经典当广说。以殊胜信解于果而礼敬因，如是所说："如见因之实性，果之实性亦然。"
复次为说明礼敬第二因故，说"于彼生起诸喜乐差别"。喜、胜喜、离喜及俱生喜是为喜之差别。从彼互不相杂而生者，即是生起之自性。虽得第五，然说"于彼"为第七格，是为显示处所，以彼从中生起而安住故。
又如是说："刹那智慧乐智慧，安住诶旺之形相。"又复："一切佛陀之三昧，安住诶旺之形相。"
同样，咒语：
（藏文：ཨོཾ་པདྨ་སུ་ཁ་དྷ་ར་མ་ཧཱ་རཱ་ག་སུ་ཁཾ་དད་ཙ་ཏུར་ཨཱ་ནནྡ་བྷ་ག་བི་ཤྭ་ཧཱུཾ་ཧཱུཾ་ཧཱུཾ་ཀཪྻཾ་ཀུ་རུ་ཥྭ་མེ）
（梵文天城体：ॐ पद्म सुख धर महा राग सुखं दद चतुर आनन्द भग विश्व हूं हूं हूं कर्यं कुरुष्व मे）
（罗马转写：oṃ padma sukha dhara mahā rāga sukhaṃ dad catur ānanda bhaga viśva hūṃ hūṃ hūṃ karyaṃ kuruṣva me）
（意译：唵 莲花持乐 大欲乐赐予 四喜遍满 吽吽吽 为我成办）
此为礼敬所依，如说："善逝所住之处所，及其安住与起立，如狮子王之卧处，我今礼敬彼处所。"
若问何故礼敬？为成就菩提故。为如实遍知成就故，乃至现证正等正觉。以"成为四刹那之因"说明礼敬之因。若问从彼生何？即四刹那也。

 །དེའི་གོ་རིམས་ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར། སྣ་ཚོགས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་སོ། །གལ་ཏེ་འདིར་རྒྱུད་ནས་བསྟན་པའི་གོ་རིམས་བོར་ནས། མཚན་ཉིད་དང་བྲལ་བ་གསུམ་པར་ཇི་ལྟར་འདོད་ཅེ་ན། དེའི་ཕྱིར། དྲག་པོའི་སྦྱོར་བ་སྤངས་པ་ཡིས། །ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། དེ་ལ་དྲག་པོའི་སྦྱོར་བ་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། སྣ་ཚོགས་ནི་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་ཏེ། གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་ངོ་བོ་འཁྱུད་པ་ལ་སོགས་པའོ། །རྣམ་པར་སྨིན་པ་ནི་དེ་ལས་བཟློག་པ་སྟེ། རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་མ་ཡིན་པ། གཟུང་བ་མེད་པ་བདེ་བའི་ཡེ་ཤེས་བསྐྱེད་པའོ། །རྣམ་པར་ཉེད་བ་ནི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་མི་མཐོང་བའི་བདེ་བ་སྟེ། རིན་པོ་ཆེའི་མཐར་ཐུག་པ་ཁྱབ་པའི་བར་རོ། །གཞན་ནི་མཚན་ཉིད་དང་བྲལ་བ་སྟེ། འདོད་ཆགས་རྣམ་པར་སྤངས་པ་བདེ་བ་དང་བྲལ་བས་ངེས་པར་གང་བའི་དངོས པོའོ།།འདོད་ཆགས་མེད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་བདེ་བ་དྲན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདོད་ཆགས་ཡོད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། ལྟུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང་། སྣ་ཚོགས་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་བརྗོད། །འཁྱུད་དང་འོ་བྱེད་ལ་སོགས་པ། །རྣམ་པར་སྨིན་ པ་དེ་ལས་བཟློག་།བདེ་བའི་ཡེ་ཤེས་ཟ་པ་པོ། །རྣམ་པར་ཉེད་པ་དཔྱོད་པར་བརྗོད། །བདེ་བའི་ཡེ་ཤེས་དཔྱོད་པ་ཞེས། །མཚན་ཉིད་བྲལ་བ་གསུམ་ལས་གཞན། །ཆགས་དང་ཆགས་མེད་རྣམ་པར་སྤངས། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ནི་རྣམ་པ་མེད་པར་སྨྲ བའི་གཞུང་གིས་རིན་པོ་ཆེ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་འདི་ཉིད་ལ་སྟོན་ཀའི་དྲི་མ་མེད་པའི་ཉི་མ་ཕྱེད་ཀྱི་ནམ་མཁའི་དཀྱིལ་ལྟ་བུར་བདེ་བ་རང་རིག་པ་ཙམ་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་ཀུན་གྱིས་རྙོག་མ་དང་བྲལ་བར་ངེས་པར་གནས་སོ།།རྣམ་པ་ལ་གནོད་པ་གཅིག་དང་དུ་མ་དང་བྲལ་བའི་ ཚད་མ་ནི་གཞུང་མངས་པའི་འཇིགས་པས་མ་སྤྲོས་སོ།།དེ་སྐད་དུ་ཡང་། དེ་ཕྱིར་དོན་གྱི་ཡེ་ཤེས་ལ། །དེ་ཡི་བདག་ཉིད་རིག་སྣང་མེད། །གཅིག་ནི་རབ་ཏུ་བཀག་པ་ཡིན། །མང་པོ་འང་འབྱུང་བར་མི་འགྱུར་རོ། །ཕྱི་རོལ་ལྟར་གནས་ཆ་ལ་ནི། །གང་གི་ཁྱད་པར་ལྟར་ཡོངས་ གཅོད།།ཡེ་ཤེས་དབྱེར་མེད་ཁྱད་པར་ལས། །རབ་ཏུ་སྣང་བ་བསླད་པ་ཡིན། །ཞེས་བྱའོ། །འདི་ཉིད་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུའོ། །དེའི་རྗེས་ལ་ལས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་འཁོར་ལོ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུའོ། །འབྱུང་བ་དང་འབྱུང་བ་ལས་གྱུར་པ་ ཤཱཀྱ་ཐུབ་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་ནི་སྤྲུལ་པའོ།།དེ་རྣམས་ཀྱི་ངོ་བོ་གཅིག་པ་ཉིད་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུའོ།

我来为您翻译这段藏文：
若问其次第如何？为此说"种种"等。若问于此舍弃续部所说次第，如何主张离相为第三？为此说："以离猛烈瑜伽故。"
其中猛烈瑜伽即是：种种即诸相，为能取所取自性拥抱等。成熟相即与彼相反，非种种相，无所取之乐智生起。远离相即无分别不见之乐，乃至遍满珍宝究竟。其他即离相，舍离贪欲之乐，以离乐而决定充满之事物。
非无贪欲，以忆念所经验之乐故。亦非有贪欲，以堕落故。如是所说："种种说诸相，拥抱亲吻等，成熟相相反，乐智为能食。远离相说观，乐智为所观，离相异三者，舍离有无贪。"
此依无相宗义，于此珍宝体验中，如秋季无垢正午虚空，唯有乐之自证，远离青等一切相之垢染而决定安住。对于相之一多相违之量，因文繁故未广说。
如是所说："是故义之智，彼性觉无现，一性极遮止，多性亦不生。如外境住分，何者差别定，智慧无别异，现相皆迷乱。"
此即法身。其后作曼荼罗轮等相之智慧即受用圆满身。四大种及所造色释迦牟尼等相即化身。彼等本性为一即自性身。

 །དེ་བཞིན་དུ་རྣམ་པར་ཉེད་པ་ནི་ཆོས་སོ། །རྣམ་པར་སྨིན་པ་ནི་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའོ། །རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་ནི་སྤྲུལ་པའོ། །མཚན་ཉིད་དང་བྲལ་བ་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུའོ། ། དེ་ཡང་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་རྒྱུད་བླ་མ་ལས་ཀྱང་། ཇི་སྐད་དུ། གཟུགས་ཀྱི་སྐུ་ནི་ཕྱི་མའོ། །ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །ཇི་སྲིད་དུ་མི་དམིགས་པར་གྱུར་པ་དེ་སྲིད་དུ་བསྒོམ་པར་བྱའོ་ཞེས་བསྟན་པས། དཔེ་འདི་དག་ཉིད་ཀྱིས་མཚོན་པ་གུས་པ་དང་བཅས་པས་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་ཡུན རིང་པོར་བྱས་ཤིང་སྒོམ་པ་དང་།སྔོན་གྱི་སྨོན་ལམ་གྱི་དབང་གིས་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་འཁོར་ལོ་ལ་སོགས་པ་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པ་དང་། སྤྲུལ་པའི་སྐུ་ངེས་པར་རྫོགས་པར་འགྱུར་རོ། །ཡང་ན་བདེ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་སྟེ། གུས་པ་དང་བཅས་པ་ལ་སོགས་པ་ བསྒོམ་པ་ལས་གསལ་བར་རང་ཉིད་འབྱུང་བར་འགྱུར་བ་སྟེ།ཇི་སྐད་དུ། དེ་ཕྱིར་ཡང་དག་ཡང་དག་མིན། །གང་དང་གང་དེ་བསྒོམ་པ་ལས། །བསྒོམས་པའི་སྟོབས་ནི་རྫོགས་པ་ན། །དེ་གསལ་མི་རྟོག་བློ་འབྲས་བུ། །ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །འདིར་ཡང་སྔོན་གྱི་ སྨོན་ལམ་གྱི་བྱེ་བྲག་གི་དབང་གིས་གཟུགས་ཀྱི་སྐུ་གཉིས་ཡིན་ནོ།།འདི་ཉིད་ལ་འཇུག་པའི་ཐབས་ནི་གཉིས་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ། དཀྱིལ་འཁོར་འཁོར་ལོ་སོགས་ཐབས་དང་། །རང་བྱིན་བརླབ་པའི་རིམ་པས་ཀྱང་། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལྟ་བུ་ཉིད་ནི་དབུ་མའི་ དོན་ཏོ་ཞེས་ཀྱང་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ།རང་རིག་རྒྱུན་ནི་མི་འཆད་ཅིང་། །སྔོན་པོ་ལ་སོགས་མི་སྣང་ཞིང་། །མཚན་མ་རྣམས་ཀྱང་མི་འབྱུང་བས། །དབུ་མ་ལ་ནི་ཞུགས་པ་ཡིན། །ཞེས་བྱའོ། །འདིར་མཚན་མ་རྣམས་མེ་འབྱུང་པ་ནི་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པ་བསྟན་ཏེ། ཡོད་པ་ དང་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པས་མུ་བཞི་དང་བྲལ་བ་ཉིད་དོ།།འདིར་བཞི་པ་ཡང་། དེ་ལྟར་དེ་བཞིན་པ་བཞི་པ་ཡང་། །ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་གིས་ཏེ། དེ་ལ་དེ་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་དུས་སུ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་དེ་ནི་རྣམ་པ་མེད་པའི་ཚོར་བའོ། །ཡང་ཞེས་ བྱ་བ་ནི་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་འཁོར་ལོའི་རྙོག་པ་དང་བྲལ་བའོ།།དེ་བཞིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་བཞིན་དུ་རྟོགས་པར་བྱའོ།

我来为您翻译这段藏文：
如是，远离相即法身。成熟相即受用圆满身。种种相即化身。离相即自性身。
如《大乘续部》中所说："色身为后者。"已说应当修持直至无所缘。以此诸喻表示，应以恭敬心长期不断修持，以往昔愿力故，必定圆满成就曼荼罗轮等受用圆满身与化身。
或者，所谓乐即体验，由以恭敬等修持而明显自生，如说："是故于正邪，随于何所修，修习力圆满，明净无分别智果。"此中亦由往昔愿力差别力故成就二色身。
趣入此之方便有二，如说："曼荼罗轮等方便，及以自加持次第。"
此即是中观义，如说："自证相续不断绝，青等诸相皆不现，诸相亦复不生起，是为趣入于中观。"
此中诸相不生起表示无执著，即由无执著于有无等而离四边。此中第四亦即"如是如是第四亦"之句。其中"如是"即般若时所经验无相之受。"亦"即离青等轮之垢染。"如是"即应如般若智慧而了知。

 །གལ་ཏེ་རྣམ་པ་དང་བཅས་པར་སྨྲ་བ་རྣམས་ནི་རྣམ་པ་མེད་པའི་ཤེས་པ་ནི་རྨི་ལམ་དུ་ཡང་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་མེད་དོ་ཞེས་ཟེར་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ། རྣམ་པའི་ འཁོར་ལོ་སྤངས་པའི་བློ་ནི་འཇུག་པ་མེད།།དེ་ལ་གནོད་པ་སྟོབས་ཆེན་དབུ་མའི་ཚུལ་རྒྱས་དཔལ། །གལ་ཏེ་སྨོད་མིན་འདི་ནི་གཉིས་མེད་ཉིད་ནི་སྣ་ཚོགས་ཏེ། སེམས་ནི་རྣམ་པ་མེད་པར་འདོད་པའི་གནས་སྐབས་གང་ལས་གསལ། །ཞེས་པའོ། །དེ་ལྟར་རྟོག་པར་མི་བྱ་སྟེ། རྣམ་ པ་རབ་ཏུ་གསལ་བ་མེད་པས་རྣམ་པ་སྔར་མེད་པ་ཉིད་དོ་ཞེ་ན།དེ་མེད་པར་གསལ་བར་མི་ནུས་པ་ལ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་རྗེས་ལ་སྣང་བ་ངེས་པའི་ཕྱིར། སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ། །གང་དེ་ཇི་སྲིད་སྣང་བའི་ཤེས་པ་གང་། །དེ་ནི་དེ་ལྟར་ཉམས་སུ་མྱོང་། །སྣ་ཚོགས་རྣམ་ པའི་སེམས་པ་ཉིད་དེ།གཅིག་པུའི་ངོ་བོ་ཞེས་བྱ་འདི། །ཞེས་བྱ་བས་དེ་ལྟར་སེམས་ལས་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཚོར་བ་མཆོག་ཉིད་ནི་ཡོད་དོ། །འདིར་ཡང་གཞུང་མངས་པའི་འཇིགས་པས་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་དང་། གནོད་པར་བྱེད་པའི་ཚད་མའི་དཔྱད་པ་ནི་མ་བྱས་པའོ། །དེ་ལྟར་ཡང་མུ་ བཞི་དང་བྲལ་བའི་དབུ་མའི་དོན་འགྲུབ་པར་འགྱུར་ཏེ།དེ་ཡང་གསལ་བའི་དངོས་པོ་མེད་མིན་དེ་ལས་གཞན་བ་ཡོད་མ་ཡིན། །གཅིག་མིན་གཉིས་མིན་གཉིས་དང་གཉིས་མ་ཡིན་པ་དེ་དག་མིན། །དེ་ལྟར་འགྲོ་བ་གལ་ཏེ་མུ་བཞི་ལས་གྲོལ་བ། །རྣམ་བཅས་གཞུང་དང་དབུ་མའི་ཚུལ་ ལ་བྱེ་བྲག་ཅི།།ཞེས་བྱ་བའོ། །ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པ་ལ་སོགས་པའི་ལྡོག་པས་ཐ་དད་དེ། རྣམ་པར་ཉེད་པ་ནི་ཆོས་སོ། །རྣམ་པར་སྨིན་པ་ནི་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའོ། །རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་ནི་སྤྲུལ་པའོ། །མཚན་ཉིད་དང་བྲལ་བ་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུའོ། །མཚོན་པར་གྱུར་པ་ ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས།དེ་བཞིན་དུ་གོམས་པར་བྱ་བ་ནི་ཡང་གི་སྒྲས་བརྗོད་པར་བྱ་བ་བཞིན། །ཡན་ལག་བདུན་དང་ལྡན་པ་ནི་བསྒྲུབ་བྱར་འདོད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལ་ཡན་ལག་བདུན་ནི། ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་ཚོར་བ་དང་། ཁ་སྦྱོར་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་དང་། བདེ་བ་ཆེན་པོ་བདེ་བའི་ངོ་བོ་ ཉིད་དང་།མེད་པ་རྟོག་པ་དང་བྲལ་བ་དང་། སྙིང་རྗེ་ངེས་པར་གང་སྔོན་གྱི་སྨོན་ལམ་གྱི་དབང་གིས་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པ་ལ་སོགས་པས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་མཛད་པ་དང་། རྒྱུན་མི་འཆད་པར་རབ་ཏུ་རྒྱུན་ཆད་པ་མེད་པ་དང་། འགོག་པ་མེད་པས་རྒྱུད་རྒྱུན་འཆད་པ་མེད་པའོ།

我来为您翻译这段藏文：
若有相论者言："无相之识即使在梦中亦无体验。"如说："离相轮之识无所趣入，于此大力中观理广大吉祥为害。若非诽谤此即种种无二，心无相位从何明显？"
不应如是分别。若谓由无明显之相故本无相者，则不能无相而明显，以体验后必定显现故，青等是有。如说："凡彼显现知多久，即如是体验彼，种种相之心性，此即一体性。"如是心中无二受之胜义是有。此中因文繁之畏而未作能立与能破量之观察。
如是亦成就离四边之中观义。如说："非无明显事，亦非异于彼，非一非二非二非不二，如是若解脱四边趣，有相宗与中观理有何差别？"
由受用圆满等返体差别，远离相即法身，成熟相即受用圆满身，种种相即化身，离相即自性身。所表般若智慧，如是应当修习即以"亦"字所说，具足七支即成所修。
其中七支为：受用圆满之受，和合双运，大乐乐之自性，离无分别，大悲决定即由往昔愿力故以受用圆满等作有情利益，相续不断即极无间断，无灭故相续不断。

 །དེ་ཡང་། ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་ དང་ཁ་སྦྱོར་བདེ་ཆེན་རང་བཞིན་མེད།།སྙིང་རྗེ་དེས་གང་རྒྱུན་མི་འཆད་དང་འགོག་པ་མེད། །ཡན་ལག་བདུན་པོ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་བསྒྲུབ་བྱ་འདི། །མཚན་མས་ཡོངས་བསྒོམ་བློ་དང་ལྡན་པར་སྔགས་པ་རང་བཞིན་འདོད། །ཅེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ན་ཡན་ལག་བདུན་གྱི་བསྒྲུབ་པའི་རྣལ་ འབྱོར་གྱིས་ཅི་ཞིག་བྱ།འདིར་ངེས་པ་མེད་དོ། །གང་གི་ཕྱིར་བདག་མེད་རྣལ་འབྱོར་མའི་འཁོར་ལོ་བསྒོམ་པ་ཡང་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུ་མ་ཡིན་ནམ། འདིར་ཡན་ལག་བདུན་གྱི་སྒྲུབ་ཐབས་ཀྱིས་རྣལ་འབྱོར་མ་ཡིན་ཏེ། ཁ་སྦྱོར་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་སྐད་དུ། ཡན་ལག་བདུན་ལྡན་ བསྒྲུབ་བྱ་འདི།།དེ་ཉིད་གལ་ཏེ་བསྒྲུབ་བྱ་ན། །བདག་མེད་རྣལ་འབྱོར་མའི་འཁོར་ལོར། །རྟོགས་པར་ཅི་ཡི་ཕྱིར་མི་འདོད། །ཅེས་བྱའོ། །གལ་ཏེ་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། དེ་ལ་ཡང་ཁ་ཊྭཱཾ་གའི་ཐབས་དང་། ཁ་སྦྱོར་ཡོད་དེ། དེ་སྐད་དུ། ཁ་ཊྭཱཾ་ག་དང་སྦྱོར་ལྷ་མོ། །ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་ པ་ལ་སོགས་ལྡན།།བདག་མེད་རྣལ་འབྱོར་མ་འཁོར་ལོར། །རྟོགས་པར་ཅི་ཡི་ཕྱིར་མི་འགྲུབ། །ཅིས་བསྟན་པའོ། །དེ་ཡང་མཛེས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཐེག་པར་ཡང་། ཇི་སྐད་བསྟན་པའི་ཁ་སྦྱོར་མེད་ན་ཡང་། ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཅན་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ སེམས་ཀྱི་ཁ་སྦྱོར་ཡོད་པས།གསང་སྔགས་ཀྱི་ཚུལ་ལྟར་ཡན་ལག་བདུན་དང་ལྡན་པའི་བསྒྲུབ་བྱ་འགྲུབ་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་ཁ་སྦྱོར་བོར་ནས་གལ་ཏེ་གཞན་དུ་རྟོག་ན། ཐེག་པ་གཞན་གྱི་སྟོང་བ་ཉིད་དང་། རང་བཞིན་གྱི་ཁ་སྦྱོར་ལ་ཡང་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ ལྟ་བས་ན་འདིར་ཡང་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཡན་ལག་བདུན་དང་ལྡན་པ་ཉིད་རིགས་པ་ཡིན་ཏེ།གང་གི་ཕྱིར་ནུ་མ་སྤངས་ན་རྡོ་རྗེར་འགྱུར། །པདྨའི་དཀྱིལ་དུ་རྣམ་པར་གནས། །འགྲམ་གཉིས་དྲིལ་བུར་བསྒྱུར་ནས་ནི། ཟེའུ་འབྲུ་ཉིད་ནི་རྡོ་རྗེར་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་དེ་ཡང་མཛེས་པ་ མ་ཡིན་ཏེ།གང་གི་ཕྱིར་འདི་དག་ཐམས་ཅད་གྲུབ་པའི་གནས་སྐབས་མ་ཡིན་ཏེ། སྒྲུབ་པའི་དུས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཐེག་པ་ལ་དེ་ལྟ་བུས་གྲུབ་པར་བྱེད་པ་མེད་པར་ཡང་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡན་ལག་བདུན་ལྡན་འགྲུབ་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཐེག་པར་ཡང་ བཟློག་པར་དཀའ་སྟེ།དང་པོར་ཁ་སྦྱོར་མེད་པར་རྫོགས་པ་ན་དེ་ཡོད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟ་བུ་ནི་ཁོ་བོ་ཅག་ཀྱང་འདོད་ན། ཡང་སྒྲུབ་པའི་ཐབས་ནི་གཞན་ཉིད་ཡིན་ནོ།

我来为您翻译这段藏文：
如说："受用圆满与和合大乐自性空，大悲充满相续不断无灭尽，具此七支所修成就法，以相遍修具慧赞自性许。"
或者说，以七支成就瑜伽有何用？此中无定。因为修习无我瑜伽母轮亦是成佛之因，此中以七支成就法非为瑜伽母，因无和合故。如说："此具七支所修法，若彼即是所修者，于无我瑜伽母轮，何故不许为证悟？"
若作是念：彼中亦有持杖方便与和合。如说："持杖瑜伽天女合，具足受用圆满等，于无我瑜伽母轮，何故不成为证悟？"所说。
此亦非善。于波罗蜜多乘中，虽无如是所说和合，然有方便智慧体性菩提心和合，则应成立如密咒道具七支所修成就。若舍特殊和合而别作他想，则于他乘空性及自性和合亦应有过。
是故此中亦应具足七支能成就，若离乳房成金刚，安住莲花中央时，转二颊为铃铛已，花蕊即成金刚杵。此说亦非善妙，因为此等皆非成就位，非修行时故。
是故于波罗蜜多乘中，虽无如是能成就，亦应成立具七支所修成就。于波罗蜜多乘中亦难遮止，初无和合而圆满时即成有彼。如是我等亦许，然修行方便实为他法。

 །འདི་དག་ཉིད་ལས་གཞན་དག་ནི། །སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་གཉིས་སུ་མེད་པའོ། །ཞེས་རྗོད་པར་བྱེད་དེ། ཇི་ལྟར་རྨི་ལམ་ན་ཉམས་ སུ་མྱོང་བའི་འདོད་པ་ཅན་དང་ལྷན་ཅིག་དགའ་བ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་རྗེས་ཐོགས་ལ་རྨི་ལམ་བརྟགས་པའི་རྨི་ལམ་གྱི་དངོས་པོ་ཡང་དག་པར་མྱོང་བར་འགྱུར་བས་ན།ཉམས་སུ་མྱོང་བས་བརྫུན་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །བདེན་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། སད་པའི་དུས་ན་ཉེ་བར་དམིགས་པའི་ དོན་བྱ་བ་བྱེད་པའི་བདག་དང་གཞན་ཡང་དག་པར་རིག་པའི་རྫས་བཞིན་དུ་མི་སླུ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་སྐད་དུ། གལ་ཏེ་རྨི་ལམ་རྨི་ལམ་ལྟར། །སེམས་ཉིད་སྣ་ཚོགས་བརྫུན་འགྱུར་ཏེ། །བདེན་པ་མ་ཡིན་མི་རིགས་ལས། །ཆགས་པ་མ་ཡིན་གསལ་འགྱུར་བས། །ཞེས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཡང་སྣ་ཚོགས་ འདི་ཤིན་ཏུ་བརྫུན་པ་མ་ཡིན་ཏེ་རིགས་པའི་ཕྱིར་རོ།།དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། ཡོད་པ་དང་མེད་པའི་སྐྱེ་བ་དང་མི་ལྡན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་ཉིད་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་དོན་དམ་པར་ཤིན་ཏུ་མ་སྐྱེས་པ་ཉིད་ལམ་སྐྱེས་པའི་སེམས་ནི་མེད་ པའི་ཕྱིར་རོ།།ཇི་སྐད་དུ། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་གང་བྱུང་བ། །ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་དེ་མ་སྐྱེས། །ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་གང་མ་སྐྱེས། །དེ་ལ་སྐྱེ་ཞེས་ཇི་ལྟར་བརྗོད། །ཅེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །འདིར་ཡང་བཞི་པ་ཉིད་དང་། ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ལ་སོགས་པ་དང་ལྡན་པ་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་གཞག་པ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་དུ་རྟོགས་ བར་བྱ་བ་ཉིད་དོ།།གལ་ཏེ་དྲག་པོའི་དབང་བསྐུར་བའི་སྟོབས་ཀྱིས་བྱས་པ་རིག་པ་དང་བྲལ་བའོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱི་འདི་རིག་པ་དང་བྲལ་བ་ཉིད་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། ལུང་དང་འགལ་བ་ཉིད་དུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། རྣམ་ཉེད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་ཏེ། །མཆོག་ཏུ་དགའ་བྲལ་ དབུས་དག་ཏུ།།མཚོན་ཞིང་ལྟོས་ལ་བསྟན་པར་གྱིས། །ཞེས་བྱ་བས་འདིར་གཉི་གའི་དབུས་སུ་འདོད་པ་ཉིད་དོ། །དེ་ཁྱེད་ཀྱི་གཞུང་གིས་ནི་མེད་དོ། །དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། འདིའི་དོན་ནི་གཞན་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་ན་ཡང་འདི་ནི་ངེས་པར་བཟུང་པའི་དྲུག་པ་སྟེ། དེས་ན་དོན་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། འདི་གཉིས་ ཀྱི་དབུས་སུ་གང་གཙོ་བོར་གྱུར་པ་དེ་འདིར་གཟུང་བར་བྱ་སྟེ།གཙོ་བོ་ཉིད་ནི་དགའ་བྲལ་ཉིད་དོ། །འདི་ནི་མི་ལེགས་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་དོ་ཞེས། དེ་ལྟ་ན་ནི། དགའ་བྲལ་དང་པོ་མཆོག་གི་མཐའ། །སྟོང་དང་སྟོང་མིན་ཧེ་རུ་ཀ། །ཞེས་བྱ་བ་དང་ཡང་མི་འབྱོར་རོ།

我来为您翻译这段藏文：
"除此等外其他诸法，如幻无二。"如是宣说。如同梦中与所欲者共同经历喜乐之后，随即观察梦境，真实体验梦中之事，故由体验非为虚妄。然亦非真实，因为醒时所缘之事物能作用的自他真实认知之实体，非如不欺故。
如说："若如梦中梦，心性种种成虚妄，非真不应理，无贪当明显。"
如是种种亦非极虚妄，因有理故。亦非胜义谛，以"有无生不具"等，于缘起性执著胜义极无生，或已生之心亦无故。
如说："缘起所生法，自性彼不生，自性所不生，于彼何言生？"
此中亦应如前了知，即第四与法身等具足性之安立。若谓以猛利灌顶力所作离智慧，此离智慧性云何？
当说：为显示违背教证故，说"遍知"等。"离最胜喜中，指示观察示。"此中许为二者之中。汝教中则无此。然此非然，此义为他。
如是此为限定第六，故义为：于此二中何为主要，此中当取，主要即是离喜性。此全无过失。若尔，则与"离喜初胜边，空非空黑天。"亦不相应。

 །དེས་ན་འདི་ནི་དགའ་བྲལ་དང་པོ་མཆོག་ ཏུ་དགའ་བའི་མཐའ་ཞེས་བྱ་བའི་གཞུང་ལུགས་སོ།།འོན་ཏེ་དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། གང་ཕྱིར་དེའི་དོན་ཡང་གཞན་ཏེ། དགའ་བྲལ་ཡང་ཡིན་ལ་དང་པོ་ཡང་ཡིན་པས་དགའ་བྲལ་དང་པོ་སྟེ། དང་པོ་ཉིད་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ལ་ལྟོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་འདི་ཉིད་ལེགས་པར་གནས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟ་ན། དགའ་ བྲལ་དང་པོ་མཚོན་པར་བྱ།།དེ་ནི་དག་པ་གསུམ་བྲལ་ཉིད། །ཅེས་བྱ་བ་ཇི་ལྟར་ཡིན། འདིར་ཡང་དགའ་བྲལ་ཡང་ཡིན་ལ་དང་པོ་ཡང་ཡིན་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟ་ན་ཡང་། རྣམ་པར་ཉེད་པ་དཔྱོད་པར་བརྗོད། །རང་གི་བདེ་བ་ཟ་བ་ཉིད། །ཅེས་བྱ་བ་ཇི་ལྟ་བུ། འདིར་ཡང་རྣམ་ པར་ཉེད་པ་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་རྣམས་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་པར་གསལ་པོ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པར་བྱའོ།།དེ་ལྟ་ན་ཡང་། འདིར་གང་གི་ཕྱིར་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ཞེས་མངོན་པར་བརྗོད་པར་ཇི་ལྟར་འགྱུར། དེ་ལྟ་བས་ན་འཇིག་རྟེན་གྱི་གྲགས་པས་གནོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་འཇིག་རྟེན་ནི་རྣམ་ པར་ཉེད་པ་དང་།རྣམ་པར་རྩོད་པ་དང་། རྣམ་པར་བསྐྱོད་པ་དང་། རྣམ་པར་དཔྱོད་པ་དང་། དེའི་དགོས་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་སེམས་པའོ་སྙམ་པའོ། །གཞན་ཡང་། དགའ་བ་དང་པོ་སྣ་ཚོགས་ཉིད། །མཆོག་ཏུ་དགའ་བ་རྣམ་པར་སྨིན། །དགའ་བྲལ་དགའ་བ་རྣམ་པར་ ཉེད།།ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་མཚན་ཉིད་བྲལ། །ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། འདིར་ཡང་དགའ་བྲལ་ཉིད་ནི་རྣམ་པར་ཉེད་པ་ཞེས་བྱ་བར་ངེས་པ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་། དགའ་བ་དང་པོ་འགྲོ་བ་ཉིད། །དེ་བཞིན་མཆོག་དགའ་འང་འགྲོ་བ་ཡིན། །དགའ་བྲལ་དགའ་བ་འང་འགྲོ་བ་ཉིད། ། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་གསུམ་མི་དམིགས། །ཞེས་བྱ་བའི་དགའ་བྲལ་ཡང་འགྲོ་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འཁོར་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ནི་འཁོར་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཙམ་དུ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བཅས་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་པར་འགྱུར་རོ། །འོན ཏེ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ཉིད་དུ་འདོད་པའང་འགྲུབ་པར་མི་འགྱུར་རོ།།འདི་ཡང་། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་དགའི་ངོ་བོ་གང་། །མཆོག་མཐའ་དགའ་བྲལ་དང་པོ་ཅན། །ཞེས་བྱ་བས་སོ་ཞེས་ཟེར་བ་དེ་ཡང་མི་འཐད་དེ། རྣལ་འབྱོར་མའི་རྒྱུད་དུ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་དེ་ཡང་ལྷན་ཅིག་ སྐྱེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་བདེ་བ་ཆེན་པོ་མཆོག་ཏུ་དགའ་བའི་མཐའ་དགའ་བྲལ་གྱི་དང་པོར་འབད་པས་མཚོན་པར་བྱ་བ་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡང་མི་འཐད་དོ།

我来为您翻译这段藏文：
故此即是"离喜初胜喜边"之教规。然此非然，因其义亦他，既是离喜又是初故为离喜初，初则是依俱生故。故此善住者，若尔，"当示离喜初，彼离三清净。"云何？此中亦如前所说"既是离喜又是初故"。
若尔，"遍知观察说，自乐食性者。"又云何？此中应明了知遍知等词即是分别之体性。若尔，此中何故称为无分别？是故为世间共称所破。世间认为是遍知、遍争、遍动、遍察及其目的等之思维。
复次："初喜种种性，胜喜为成熟，离喜喜遍知，俱生离相好。"此中亦定知离喜性即是遍知。
复次："初喜为行性，如是胜喜行，离喜喜亦行，俱生三不缘。"由离喜亦是行性故，显示为轮回体性。此唯显示为轮回分别。当显示具有分别性。若欲许为俱生无分别性亦不成就。
此复由"俱生喜体性，胜边离喜初。"所说者亦不应理。瑜伽母续中所当成就彼俱生即大乐胜喜边之离喜初中应当勤勉指示等亦不应理。

།དེ་ཡང་། བུམ་པའི་དབང་ནི་དང་པོ་སྟེ། །གསང་བ་མཆོག་གི་གཉིས་པ་ཡིན། །ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་གསུམ་པ་སྟེ། །དེ་ལྟར་ དེ་བཞིན་བཞི་པ་ཡང་།།ཞེས་བྱ་བས། ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དབང་བསྐུར་བ་ནི། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་དབང་བསྐུར་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ཡང་དེས་ན་ཉམས་པར་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་གཞུང་གི་གཙོ་བོ་ཉམས་པར་འགྱུར་བ་དང་། ལུང་དང་ཡང་འགལ་བའི་རྣམ་པར་ ཉེད་པ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡིན་པས་གསུམ་པར་འདོད་པར་མི་བྱའོ།།གང་གི་ཕྱིར་དེ་ལ། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ཉིད་ཀྱི་ཚོར་བ་ཡོད་པས་དེ་ཉིད་འཁོར་དང་བཅས་པ་ལེགས་པར་བསྡུས་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་མཚན་ཉིད་བྲལ་བར་རིགས། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་གོ་སླའོ། །གལ་ཏེ་འཇིག་རྟེན་ གྱི་གྲགས་པས་གནོད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར།དེ་ལྟར་རྣམ་པར་ཉེད་པར་བརྗོད། །ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་གནོད་པ་སྟོན་ཞེ་ན། ཁྱོད་ཀྱི་དེ་ལྟ་བུ་དེ་ཡང་བདག་གི་བསམ་བམ་ཤེས་པའི་འབྲས་བུ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར། དགའ་བྲལ་དགའ་བ་འགྲོ་བ་ཉིད། །ཅེས་བྱ་བའི་རྣམ་པར་ཉེད་ པ་འགྲོ་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་སྐབས་ལ་བབ་པའི་གནོད་པ་ཇི་ལྟར་བསྟན་པའི་ལུང་ཐམས་ཅད་མི་འགྲུབ་པ་ཉིད་དོ།།རྣམ་ཉེད་ཀུན་དུ་དཔྱོད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་གནོད་པ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་འཕགས་པ་ན་གཱ་རྫུ་ནའི་ཞལ་སྔ་ནས་ཀྱིས་ཀྱང་། ཕྱག་རྒྱ་བཞིའི་རྗེས་སུ་བཀོད་པ་ ལས་ཀྱང་།མཆོག་ཏུ་དགའ་བ་དང་། དགའ་བྲལ་དག་གི་དབུས་སུ་མཚོན་ཅིང་ལྟོས་ལ་བསྟན་པར་གྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་གནོད་པ་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་ཁྱོད་ཀྱི་གཞུང་ལ་མེད་དོ། །དགའ་བའི་བདེ་བ་ཅུང་ཟད་བདེ། །མཆོག་ཏུ་དགའ་བ་ དེ་བས་ལྷག་།དགའ་བྲལ་དགའ་བ་ཆགས་བྲལ་འགྱུར། །ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་དགའ་ལྷག་མ་ཉིད། །ཅེས་བྱ་བ་ཡང་ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། དེ་ཡང་འདི་ལྟར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། དགའ་བ་དང་། མཆོག་དགའ་དང་། དགའ་བྲལ་ཉིད་ནི་ཅུང་ཟད་བདེ་བ་སྟེ། དེ་བས་ན་ལྷག་པའི་འདོད་ཆགས་འཛིན་པའི་ཕྱིར་ལྷག་མ་ནི་ཤིན་ཏུ་ལྷག་མར་འགྱུར བས།གསུམ་ལས་གཞན་པ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་དགའ་བ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཡང་དགའ་བ་དང་། མཆོག་དགའ་བ་དང་། དགའ་བྲལ་དང་། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་གོ་རིམས་ཀྱི་དབང་གིས་བཞག་པ་ཡིན་ལ། རྟོགས་པར་བྱ་བ་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་གསུམ་པར་རོ།

我来为您翻译这段藏文：
又如："宝瓶灌顶为第一，秘密胜为第二者，智慧智第三者，如是复有第四。"所说智慧智灌顶即是俱生灌顶者，此亦因此而坏。是故主要教义将坏，且与教证相违，遍知为分别故不应许为第三。
由于彼中有无分别之感受，故彼与眷属善摄。因此"应离相"等易解。若谓世间共称不能破故，而说"如是说遍知"等过失者，汝如是说亦是我思维智慧之果，因为"离喜喜为行性"之遍知为行性，于此情境中所示一切教证过失皆不成立。
由"遍知普察"等显示过失。正因此故，圣龙树亦于《四印随说》中说："于胜喜与离喜中间指示观察显示"等以示过失，此于汝教中亦无。
"喜乐稍有乐，胜喜较彼胜，离喜喜离贪，俱生喜余性。"云何？此应如是了知：喜、胜喜及离喜即是稍有乐，因此由执更胜贪欲故，余即极余，应知三外俱生喜。
复次，喜、胜喜、离喜、俱生是依次第而立，所应证悟即俱生为第三。

 །གང་ ཡང་འདི་སྐད་དུ།བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ལེགས་པར་དབང་བསྐུར་བ་ཉིད་གང་ལས་ཀྱང་མ་བསྟན་པར། ཅིའི་ཕྱིར་ཉོན་མོངས་པ་མང་པོ་རྣམས་ལ་དྲག་པོའི་དབང་བསྐུར་བ་དགོས་པའི་ཚིག་དགའ་བ་དང་། མཆོག་དགའ་དང་། དགའ་བྲལ་དང་། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་རིམ་པས་ བསྟན་ཅེ་ན།དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། གླེགས་བམ་གྱིས་མཁས་པར་བྱེད་ཅིང་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ལ་ལྟོས་པ་དང་བྲལ་བ་དགག་པའི་ཕྱིར། གོ་རིམས་འདི་ལྟར་བཤད་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་སྐད་དུ་ཡང་། བྱང་ཆུབ་དེ་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ལ་རག་ལས་པས་ཞེས་བྱ་བ་དང་། གཞན་ལས་ ཀྱང་།བླ་མ་མཉེས་པར་ས་ཐོབ་པར། །ཞེས་བྱ་བས་སོ། །འདིར་ཅུང་ཟད་ལུང་དང་འགལ་བས། དྲག་པོའི་དབང་བསྐུར་བ་དང་། དབང་བསྐུར་ངན་པ་དགག་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པར་ཉེད་པ་ལ་སོགས་པར་གཞག་པ་དགག་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ཏེ་དེ་དང་ཀུན་དུ་སྦྱར་བ་དང་འགལ་བ་ཙམ་ཉིད་ ཀྱི་ཕྱིར་རོ།།དེ་ནས་རྡོ་རྗེ་འཆང་གི་དབུགས་དབྱུང་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་དབང་བསྐུར་བཟང་པོའི་གྲུབ་པའི་མཐའ་ཉིད་མ་ལུས་པར་རྣམ་པར་གཞག་པར་རིག་པར་བྱའོ། །ཞེས་སྨྲ་བར་བྱེད་པའི་དོན་དུ་འདིར་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །དྲག་པོའི་དབང་བསྐུར་བ་སྨྲ་བ་རང་གི་གྲུབ་པའི་མཐའ། དེ་སྐད་དུ་སྨྲ་བར་བྱེད་པའི་དེ་དག་གི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་བསྟན་ནས། དེའི་རྗེས་ཐོགས་སུ། དབང་བསྐུར་ངན་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། །འོ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་ཏེ། ལྟ་བ་ནས་བརྩམས་ནས་ཇི་སྲིད་དུ་ཕྱི་རོལ་གྱི་བྱ་བ་ཅི་སྙེད་པ་ནི་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་སོ། །རྡོ་རྗེ་དང་པདྨ་སྦྱོར་བ་ནས། རི་བོང ཅན་ནོར་བུར་བྱུང་བའི་བར་དུ་བསྐྱོད་པ་དེ་ནི་རྣམ་པར་སྨིན་པའོ།།རིན་པོ་ཆེ་བཀག་པ་ནས་ཆད་པར་འགྱུར་བར་སུན་དབྱུང་བར་གནས་ཀྱི་བར་དུ་མཚན་ཉིད་དང་བྲལ་བའོ་ཞེས་གང་དེ་ལྟར་སེམས་པ། དེས་ནི་དབང་བསྐུར་ཡང་དག་རིག་།ཅེས་བྱ་སྟེ། ཡང་དག་རིག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཞད་ གད་དོ།།དེ་བཟློག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། རིན་ཆེན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་ཏེ། འདི་ཞི་བ་ཡིན་པས་ཞི་བའོ། །འདི་རིག་བྱེད་ཡིན་པས་ན་རིག་བྱེད་དོ། །གལ་ཏེ་ཅི་འདི་ཞི་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་འདི་ལྟ་བུ་ཡོད་དམ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་ལྷ་མོ་རིན་ཆེན་གྲོང་ཁྱེར་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། རིན་ ཆེན་ནི་ནོར་བུའོ།།དེའི་གྲོང་ཁྱེར་ནི་གནས་གང་ཡིན་པ་སྟེ། གང་བདེ་བའི་ངོ་བོར་མངོན་བར་འདོད་པ་དེ་ནི། རིན་ཆེན་གྲོང་ཁྱེར་རོ། ཟེའུ་འབྲུ་ལྷུང་བ་ནི་ཞུ་བར་གྱུར་པ་སྟེ། སྙིང་པོ་མེད་པ་ཉིད་དེ། དྲག་པོ་ནི་ལེགས་ལྡན་ནོ།

我来为您翻译这段藏文：
若有如是言：世尊未从任何处善说灌顶，何故对诸多烦恼需要猛烈灌顶，而以喜、胜喜、离喜、俱生之次第而说？
此非如是。为遮止仅以经典成就智慧而离善知识依止者，故如是次第而说。如是说："菩提依赖善知识"，他处亦云："悦师得地位。"
此中稍违教证，即是遮止猛烈灌顶及恶灌顶，非遮止安立为遍知等，仅因与一切相应相违故。
此后应知金刚持之安慰本性即是善灌顶成就之见无余安立。为说此义而于此处显示。
说猛烈灌顶者自宗见，为彼等如是说者故如是显示。其后，为显示恶灌顶故，说"乳等"等。从见解乃至外在诸所作事皆种种相。从金刚莲花交合乃至月兔宝珠运行，此为异熟。从禁止宝至呵责断绝处为离相。
若如是思维者，"彼知真实灌顶"，"知真实"者为讥讽语。为遮止彼故，说"宝"等。此为寂静故为寂静，此为明咒故为明咒。若问此寂静等中有如是否？故说"天女宝城"。宝即宝珠，其城即所住处，凡欲显现为乐之本性者即是宝城。花蕊坠落即融化，即无实性，猛烈即善具。

 །མཉམ་འདུས་ནི་སྙོམས་པར་འཇུག་པའོ། །ཞི་བ་ནི་དགེ་བ་ འབྱུང་བར་བྱེད་པའོ།།དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ན་མཆོག་གོ། །དེ་ཉིད་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དོ། །ནུས་པ་ནི་སེམས་ཀྱི་གཟུགས་སོ། །མཆོག་ནི་གཙོ་བོ་དེ་ཉིད་དོ། །དེའི་རང་གི་ངོ་བོ་ནི་མཚན་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་ཏེ་གོ་སླའོ། །དེ་ཉིད་ཁོ་ན་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་ངོ་བོར་ཡོད་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ ཕྱིར།།སྲིད་པའི་དེ་ཉིད་དུ་ནི་མེད། །ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་ཏེ། སྲིད་པ་ནི་ཕྱི་རོལ་གྱི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་ཉིད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དོན་དམ་པ་མེད་པ་ཉིད་དོ། །དེ་ལྟར་ན་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་སྣང་བ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་ནུས་པའི་གཟུགས་སུ་བསྒོམ་བྱས་ན། ཞེས་ བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ་སེམས་ནུས་པའི་ངོ་བོར་གྱུར་པ་སྟེ།སེམས་ཀྱི་ངོ་བོར་གྱུར་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟ་ན་ཡང་དེ་ཉིད་ཡང་དག་པར་ཡོད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། །དེའི་ཕྱིར། དེ་དག་དགག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། །སྟོང་པར་མཐོང་བ་ནུས་པ་ཡིན། །ཞེས་སྨྲ་སྟེ་གོ་སླའོ། །དེ་ལྟ་བུ་དེ་ཡང་མུ་བཞི་ དང་བྲལ་བའི་དབུ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར།།བེརྒའི་རྩེ་མོ་ཡལ་གའི་ནུས་པས་རྒྱུད་ལས། བདེན་མིན་བརྫུན་མིན་བདེན་བརྫུན་མིན། །དེ་དག་གཉི་ག་སྤངས་པའང་མིན། །དེ་ཡི་གནས་སྐབས་རྟོགས་དཀའ་བ། །འདི་ལས་མཆོག་གཞན་ཅི་ཞིག་ཡོད། །ཅེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། ། རྣམ་པ་གཞན་གྱིས་ཀྱང་དེ་ཉིད་བསྟན་པ་ནི། ཞི་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། རིན་ཆེན་དཀྱིལ་དུ་གནས་པའོ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ནོར་བུའི་དཀྱིལ་ན་གནས་པའོ། །རྣལ་འབྱོར་པས་དེ་ལྟ་བུར་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཁོང་དུ་ཆུད་པའི་མཐར་ཐུག་པར་བསྟན་པ་ནི། ཡེ་ཤེས་བདུད་རྩི་ཞེས བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་ཏེ།གོ་སླའོ། །ད་ནི་རིག་བྱེད་ཀྱི་མཐའ་འཆད་པར་འགྱུར་བའི་གཞུང་ལུགས་ཀྱི་རིམ་པ་འོངས་པ་ཉིད་ཀྱི་གལ་ཏེ་སྨྲ་བར་བྱེད་ན། དེའི་ཕྱིར་དེ་དག་གིས་བདེ་བ་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དང་། དེ་དོར་བའི་ཕྱིར་ཕྱེད་སྔ་མ་དབང་པོ་ཡུལ་འདས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་ཏེ། དབང་ པོ་རྣམས་ལས་གཞན་མཆོག་སྨྲ་བ་ནི།།དབང་པོ་དག་ལས་མཆོག་ནི་ཡིན། །ཡིད་ལས་ཕ་རོལ་གྱུར་པ་བློ། །བློ་ལས་ཕ་རོལ་གང་དེ་དེ། །ཞེས་བྱའོ། །ལྷག་མ་ནི་གོ་སླའོ།

我来为您翻译这段藏文：
等至即是入定。寂静即是生起善法。正因如此故为殊胜。真实即是真如。力即是心之形相。殊胜即是彼等主尊。其自性即是所谓相等，易解。
为显示唯彼以种种本性而有故，说"于有中真实则无"等。有即是外在色等。"真实"即是无胜义。如是则青等显现如何？故说"若修为力之形相"，即成为心力之本性，意为成为心之本性。
若问如是则彼真实成为实有耶？为此，为遮止彼等故，说"见空即是力"，易解。
为显示如是亦离四边之中观故，伯嘎顶端枝力续中说："非真非妄非真妄，亦非远离彼二者，彼之境界难了知，此外更有何殊胜？"
以其他方式亦显示真实，说"寂静"等。"住于宝中"即是住于宝珠中央。显示瑜伽士如是了知智慧之究竟，说"智慧甘露"等，易解。
今当说明咒部之末，若说教法次第已至，故为彼等了知乐及舍离故，前半说"超越根境"等。说诸根之外殊胜者："诸根之上为殊胜，超越意者即是智，超越智者即是彼。"余者易解。

 །ལེགས་ལྡན་གྱི་གྲུབ་པའི་མཐའ་ནི་རིག་བྱེད་ཀྱི་དཔེས་ཉེ་བར་མཚོན་པའི་ཕྱིར་སྔར་བསྟན་པ་ཉིད་རྒྱས་པར་ བསྟན་པའི་ཕྱིར།ནུས་པ་དང་ཕྲད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་ཏེ། ནུས་པ་ནི་བརྐྱང་མའོ། །དེ་དང་ཕྲད་པ་ནི་སྦྱོར་བའོ། །བསྐྱོད་པ་ནི་དེ་ནས་བསྐུལ་བསྐྱོད་དོ། །ནུས་པ་དབང་བསྐུར་མཐར་ཐུག་པའོ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་ནུས་པའི་ཡན་ལག་དང་ལྡན་པའོ། །དབང་བསྐུར་བ་ནི་མངོན་པར་ཞེན་པ་སྟེ། གོང་ ནས་གོང་དུ་རྗེས་སུ་ཆགས་པའོ།།དེའི་མཐར་ཐུག་པ་ནི་དེའི་མཐར་ཐུག་པའི་བདེ་བ་གང་ཡིན་པའོ། །ཚངས་པའི་དེ་ཉིད་ནི་དབང་གི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དེ་ཉིད་དོ། །བདེ་དེས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་གིས་ཏེ། བདག་གིས་ཞེས་བརྗོད་པའོ། །དེ་དག་ལྟར་ན་ནི་རྡོ་རྗེའི་དཀྱིལ་དང་། དེའི་རྩེ་མོ་དང་། བར་དང་། ཐོད་ པ་ལ་གནས་པའི་དེ་དག་དང་མཚུངས་པར་གྱུར་ཏེ།བརྐྱང་མ་ཀུན་ལས་བྱུང་བ་བཞིན་དུ་དགའ་བའི་དགའ་བ་མི་ཟད་པའི་དུས་ན་འབྱུང་བའི་ཡང་དག་པར་རིག་པ་ནི། དེ་སྲིད་དུ་རིག་བྱེད་ལས་བྱུང་བའི་གཞུང་ལུགས་ལས་བྱུང་བ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །དེ་དག་རང་གི་ངོ་བོ་བསྟན་ པའི་ཕྱིར།།སྡུག་བསྔལ་འབྱུང་བ་མེད་པ་ཡིས། །ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ་གོ་སླའོ། །འདི་དག་གིས་ནི་འགྲོ་བའི་ངོ་བོ་གཅིག་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར། །ཅུང་ཞིག་གང་དང་གང་མཐོང་བ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་ཏེ། གོ་སླའོ། །དེའི་རྗེས་ལ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཁྱད་པར་བརྐྱང་མ་ཉིད་བསྔགས་ པའི་ཕྱིར།སྡུག་པ་མཐོང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་ཏེ། སྡུག་པ་མཐོང་བ་ནི་མཐོང་བ་སྟེ། འདི་དང་མངོན་པར་འདོད་པའི་ཐར་པ་ཞེས་བྱ་བས་སོ། །ལྷག་མ་ནི་གོ་སླའོ། །འདི་དག་གིས་ནི་དེ་དག་ལས་གཞན་པའི་བཤད་པ་སྤངས་ནས་བརྐྱང་མ་ཉིད་ཀྱི་དཔེ་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ངེས་པར་ མཐོང་བར་འདོད་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་བསྟན་པར་འགྱུར་རོ།།དེ་ལྟར་ཞུགས་པས་དེ་ནི་མངོན་པར་ཞེན་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་པའི་ཕྱིར། ཆོས་དང་ཆོས་མིན་སྤངས་ནས་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་ཏེ་གོ་སླའོ། །མུ་བཞི་དང་བྲལ་བ་ཉིད་དུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དངོས་པོ་བདེན་པ་ཡོད་མ་ཡིན། ། ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་ཏེ། གོ་སླའོ།

我来为您翻译这段藏文：
为以明论之喻显示贤护之宗义，为广说前所说故，说"与力会"等。力即是左脉。与彼会即是瑜伽。运动即是从彼激发运动。力灌顶究竟者，即具力支分。灌顶即是执著，渐次增上爱著。其究竟即是彼究竟之乐。梵性即是灌顶智慧之真实。"彼乐"即是自己，说为我。
如是则与金刚中央、其顶端、中间、顶髅处所住彼等相等。如同从左脉生起一切，于无尽喜乐之时所生之正智，即是从明论所生之教法而来，此为词义。
为显示彼等自性故，说"以无苦生"等，易解。此等为显示众生本性为一故，说"凡所见少许"等，易解。
其后为赞叹智慧差别之左脉故，说"见妙"等。见妙即是见，此即所谓现前所欲解脱。余者易解。
此等为舍除彼等之外诸说，为显示唯左脉之喻故，当显示即是欲决定见。如是入已，为断除一切执著故，说"舍弃法与非法"等，易解。
为显示离四边故，说"事物真实非有"等，易解。

 །དེ་ལྟར་གཞན་གྱི་གཞུང་དང་མཚུངས་པར་སྨྲས་ནས། རང་གི་གཞུང་དང་འགལ་བར་བསྟན་པའི་ཕྱིར། གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་ཏེ། འདིར་དབུ་མ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་དཔྱད་པའི་དོན་ནི། གསང་སྔགས་ཀྱི་ཚུལ་གྱི་འབྲས་བུ་ལྷའི རྣལ་འབྱོར་གྱིས་བསྟན་པར་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ།དེའི་ཕྱིར། གང་ལ་གང་གིས་རྒྱས་བཏབ་པ། །དེ་དང་དེ་ཡི་ངོ་བོར་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བས་གཟུང་བར་བྱ་བའི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཕུང་པོ་བཞིའི་ངོ་བོ་གཟུང་བ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ལ་སོགས་པ་འཛིན་པ་བཞི་པོ་གཞན་གྱི་དབང་གི་ ངོ་བོར་བསྟན་ཏེ།དེ་དག་གིས་རྒྱས་བཏབ་པའི་དོན་དུ་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའི་ངོ་བོ་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པས་སྟོང་པ་མི་བསྐྱོད་པའོ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །དེ་ལྟ་ན་ནི་ལུང་ལས་བསྟན་པའི་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་ཕྱག་རྒྱ་དང་འགལ་ཏེ། རིན་པོ་ཆེའི་དཀྱིལ་ན་གནས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའི་ངོ་བོ་ མི་བསྐྱོད་པའི་ངོ་བོར་གྱུར་བ་ལ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་ཕྱག་རྒྱ་མེད་པར་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་མཛད་པའི་གྲུབ་པའི་མཐར་མི་འགྱུར་ཏེ།ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། ཕྱི་རོལ་པའི་གྲུབ་པའི་མཐའ་དང་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་ལ་བའི་ན་བཟའ་ཅན་གྱི་ཞལ་སྔ་ནས། ཐམས་ཅད་མཚུངས་པར་རབ་ཏུ་དཔྱད་བྱས་ནས། ཕྲ་རབ་ལྟ་བའི་བློ་ཡིས་མཐར་བྱས་ཏེ། །སངས་རྒྱས་པ་དང་ཕྱི་རོལ་རྣམས་ཕྱེ་ན། །གཅིག་ཀྱང་མི་དམིགས་དེ་ཕྱིར་སྟོང་པར་སྨྲ། །རྣམ་རིག་ལ་གནས་མི་འགྱུར་ཞེས། །དེའི་ཕྱིར་འཇིག་ལ་ཐུག་པ་ཡིས། །ཆོས་རྣམས་ཐ་དད་བསྟན་ནས་ནི། །སྟོང་པའི་ཆོས་རྣམས་ཡང་བསྟན་ཏོ། །ཞེས གསུངས་པ་དང་།གསུང་རབ་ལས་ཀྱང་། མ་ལུས་རིག་བྱེད་གྲུབ་མཐའ་དང་། །དབང་ཕྱུག་ལ་སོགས་ཀྱིས་བྱས་དང་། །སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་སྔགས་རྒྱུད་ཀྱི། །སྟོང་པ་ཉིད་ལ་བྱེ་བྲག་ཡོད། །ཅེས་བྱ་བས་གཞན་དག་གིས་ཡོངས་སུ་བརྟགས་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་སྨྲ་བ་དང་། དེ་བཞིན་ གཤེགས་པས་བསྟན་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་ལྡེམ་པོར་དགོངས་པ་བྱས་པས་ཁྱད་པར་ནི་གསལ་བར་མ་སྨྲས་སོ།།གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་ཡིན་ན་འདི་ལྟར་ཅི་ཕྱིར་བཤད་ཅེ་ན། དེའི་ཕྱིར། འདི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་ཏེ། དེ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་དབུགས་དབྱུང་བ་སྟེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་ པ་ནི་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་དོ།

我来为您翻译这段藏文：
如是说与他宗相同后，为显示与自宗相违故，说"复次"等。此中中观等之观察义，当以密咒道之果德天瑜伽来显示。因此，由"于何以何印封，即成彼彼体性"之说，为断除所取色等四蕴之体性故，显示遍照等四能取为依他起性之体性。为彼等印封之义，说圆成实性之体性为离所取能取之不动佛。
如是则与教中所说金刚萨埵印相违。住于宝轮中之菩提心圆成实性成为不动佛体性时，若无金刚萨埵印，则不成为佛所作之宗义。何以故？因与外道宗义相同故。
又如拉瓦衣者亲说："普遍观察一切同，以极微见慧作究竟，若分佛教与外道，一亦不得故说空。住于唯识不转故，是故至于坏灭已，显示诸法差别已，复说空性诸法。"
又如圣教所说："无余明论宗义及，自在天等所作及，诸佛密咒续部之，空性之中有差别。"以此说明他人遍计所执之空性，与如来所说空性以隐密意趣而说之差别未明显说。
若如是者，为何如此解说？为此说"如是"等。彼即如来之安慰，如来即是毗卢遮那。

།དེས་ཉེ་བར་མཚོན་པའི་དོན་གྱིས་ན་རིན་ཆེན་འབྱུང་ལྡན་ལ་སོགས་པ་ཡང་གཟུང་སྟེ། རིན་ཆེན་འབྱུང་ལྡན་དང་། སྣང་བ་མཐའ་ཡས་དང་། དོན་ཡོད་གྲུབ་པ་ཡང་གཟུང་ངོ་། །དེ་དག་གིས་དབུགས་དབྱུང་བ་ནི། མི་བསྐྱོད་པས་རྒྱས་བཏབ་པས་རྣམ་པར་ཤེས་ པས་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ།དེ་ལྟར་རིག་པར་བྱའོ། །དེ་སྐད་དུ་ལང་ཀར་གཤེགས་པ་ལས། སེམས་ཙམ་ལ་ནི་བརྟེན་ནས་ཀྱང་། །ཕྱི་རོལ་དོན་ལ་མི་རྟག་གོ། །དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་དམིགས་ནས་ནི། །སེམས་ཙམ་ལས་ཀྱང་བཟླ་བར་བྱ། །སེམས་ཙམ་ལས་ནི་བཟླས་ནས་ཀྱང་། །སྣང་བ་ མེད་ལ་ཟླ་བར་བྱེད།།སྣང་མེད་གནས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ། །དེ་ཡི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་མཐོང་། །ཞེས་འབྱུང་ངོ་། །ད་ནི་གནས་གང་དང་གང་དུ་རྒོལ་བ་གང་དང་གང་འབྱུང་བ་དེ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། རྡོ་རྗེ་ནང་གི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། རྡོ་རྗེ་ནང་གི་རྣམ་བཅས་ཏེ། །དེ་ཡི་རྩེ་མོར་ རྣམ་མེད་ཉིད།།ཡང་ན་དེ་ཡི་རྩེ་མོ་རྣམ་པ་དང་བཅས་པའོ། །དེ་ཡི་ནང་གི་ནི་རྣམ་པ་མེད་པའོ། །འདི་ལྟ་བུ་གང་ཡིན་པ་ཉིད་དབུ་མའོ། །ཞེས་བསྔགས་པ་དེ་ནི་ཁོ་བོའི་བླ་མ་མི་འདོད་དེ། གང་གི་ཕྱིར་མི་འདོད་པ་ཉིད་གང་ཞེ་ན། རྡོ་རྗེའི་ནང་དང་དེ་ཡི་རྩེ་མོ་དང་། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་ སོགས་པ་སྨྲས་ཏེ།དེ་ལྟ་བུ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་རྟག་ཏུ་མི་བསྐྱོད་པའི་གཟུགས་ཀྱིས་ཡོད་པའི་ཕྱིར། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་རྒྱ་དང་བྲལ་བ་ཡིན་ནོ། །བར་དང་ཐོད་པ་འདི་དག་ལ་ཡང་རེ་ཞིག་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་རྒྱ་དང་བྲལ་བ་ལྟ་ཞོག་།མངོན་པར་འདོད་པའི་བདེ་བ་དམ་པ་ཡང་མེད་པ་ཉིད་དོ། ། གཟུང་བ་ལ་སོགས་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་མི་བསྐྱོད་པའི་རྒྱ་དང་ཡང་བྲལ་བ་ཉིད་དོ། །དེ་དག་གིས་སྔར་སྨྲས་པའི་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་ཕྱག་རྒྱ་དང་བྲལ་བའོ་ཞེས་ཤུགས་ཀྱིས་རྙེད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གང་ལས་ཤེས་པར་བྱ། དེ་ཉིད་བླ་མའི་ཞལ་ལས་རིག་།ཅེས་བྱ་བ་ལ། འདིར ནི་བཅུ་དྲུག་ཕྱེད་ཕྱེད་ཐིག་ལེ་འཆང་བའི་བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་འདིའི་གནས་སྐབས་སུ་མན་ངག་ཡིན་ནོ།

我来为您翻译这段藏文：
由彼所表之义，亦当摄取宝生等，即当摄取宝生、无量光、不空成就。彼等之安慰，由不动佛印封故，当以识来了知，如是应知。
如《入楞伽经》所说："依止唯心已，不住外境事，缘于真如已，亦当超唯心。超越唯心已，复当超无相，安住无相者，瑜伽师见大乘。"
今为显示于何处生起何等诤论故，说"金刚内具相"等。"金刚内具相，其顶无相性。"或者其顶具相，其内无相。如是者即是中观，此赞叹我之上师不许。何故不许？说"金刚内及其顶"等。如是者常以不动佛之色相存在故，离金刚萨埵印。且暂置此中及颅器离金刚萨埵印，亦无所欲求之殊胜乐。以有所取等故，亦离不动佛印。由此以理成立前说离金刚萨埵印。
如是，从何处知真实义？"此从上师口中知"者，此中十六分之半分持点之世尊母，此即是窍诀。

།དེ་ཡང་། གཉིས་འདས་ནས་ནི་གཉིས་མཉམ་པ། །རྡོ་རྗེ་ནས་ལྷུང་པདྨར་རེག་།མི་བསྐྱོད་རྡོ་རྗེ་ནས་ལྷུང་བ། །རྡོ་རྗེ་པདྨ་ལ་རེག་པ། །འབྲས་བུས་རྒྱུ་ལ་རྒྱས་བཏབ་པ། ། འབྲས་བུ་ལ་ཡང་རྒྱུས་རྒྱས་བཏབ། །འདི་ནི་བདེ་ཆེན་རྒྱལ་པོ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བས། འདི་དག་ནི་རྡོ་རྗེའི་ངོ་བོ་དང་། སེམས་དཔའི་ངོ་བོས་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་སྟེ། སྟོང་པ་ཉིད་དང་། སྙིང་རྗེ་དང་། ཤེས་རབ་དང་། ཐབས་དང་། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དང་། སྲིད་པ་ལ་སོགས པའི་མིང་གིས་རྟོགས་པར་བྱའོ།།འདི་ཉིད་ཀྱི་དོན་ནི་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པར་ཡང་འདོད་ཆགས་ཆེན་པོ་ཞུ་བའི་ཟླ་བ་དང་། ཉི་མའི་བར་ན་གནས་པའི་ཐིག་ལེ་གཉིས་ཀྱི་གཟུགས་ཀྱིས་སྟེང་དང་འོག་ཏུ་བྱུང་བ་དེ་དང་དེར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བསྟན་ཏོ། །རྫོགས་པ་ནི་ཇི་སྐད་དུ་བསྟན་ པའི་དབང་གི་དོན་ཏོ།།ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ནི་རྡོ་རྗེ་ཞུ་བའི་གཟུགས་ཉི་མར་གནས་པར་ཤེས་རབ་དང་ཐབས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཅན། སྟོང་པ་ཉིད་དང་སྙིང་རྗེའི་ངོ་བོ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་རང་བཞིན་དུ་རིག་པའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་དུས་ཀྱི་ངོ་བོ་མཚོན་པའི་ཕྱིར། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞབས་ཀྱི་མཐེ་བོང་ གཅིག་གིས་གདན་ལ་རེག་པར་བཞེངས་པའོ།།གལ་ཏེ་རྡོ་རྗེ་ལྟེ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་ན་གནས་པའི་ཧཱུཾ་གི་དེ་ཉིད་ཀྱང་བསྒོམ་པར་བྱའོ་ཞེས་བསྟན་པ་མ་ཡིན་ནམ། དེ་ཅི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། འདིར་རྡོ་རྗེའི་ལྟེ་བའི་དཀྱིལ་ན་གནས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་མི་འགྲུབ་པོ་ཞེ་ན། འདིའི་དོན་ནི་གཞན་ནོ། །དེ་ ལྟ་ན་ཡང་རྡོ་རྗེའི་ཟེའུ་འབྲུ་དག་ཏུ་ཤེས་རབ་དང་ཐབས་ཀྱི་ཡན་ལག་གི་མཆོག་གི་དབུས་ན་གནས་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཧཱུཾ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ།ཧ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱུ་སྟོང་པའོ། །ུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བྲལ་བའོ། ། ཞེས་བྱ་བ་ནི་རབ་ཏུ་མི་གནས་པའོ། །བསྒོམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྟོགས་ པར་བྱའོ།།དེ་ལྟར་ན་ནོར་བུའི་ནང་དུ་ཆུད་པ་ལ་ནོར་བུར་རྟོགས་པར་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། འདིའི་དོན་ཡང་གཞན་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་ནོར་བུ་དག་རབ་ཏུ་སྟེ། འདམ་སྐྱེས་དང་རྡོ་རྗེའི་རབ་ཏུ་རྟོགས་པར་བྱ་བའོ། །འདི་ཡང་ལེགས་པར་གནས་པར་འགྱུར་རོ།

我来为您翻译这段藏文：
复次："超越二者成等二，金刚坠落触莲花，不动金刚从中坠，金刚触于莲花中，以果印封于因上，因亦印封于果上，此即大乐之王也。"
此等即以金刚本性与萨埵本性为金刚萨埵，应以空性、大悲、智慧、方便、涅槃、轮回等名而了知。
此义于生起次第中，亦是大贪融化之月日之间所住二点之形相，于上下生起，世尊于彼处示现。圆满即如所说灌顶之义。圆满具足即了知金刚融化形相住于日中，具智慧方便自性，空性大悲本质，法界自性之时分本质，为表此故，世尊以一足拇指触座而立。
若问："岂非亦说当修习住于金刚脐轮中之吽字真实义耶？"此云何？若谓此中"住于金刚脐轮中"之义不成立，此义实另有所指。
即便如此，于金刚花蕊中，智慧方便支分之最胜中央所住之真实义即是"吽"字。"ha"即是因空，"u"即是离分别，"ṃ"即是究竟无住。"修习"即是了知。
如是，何谓"入于宝珠中当了知为宝珠"？当说此义亦另有所指。又宝珠即最胜，当了知为莲花与金刚之最胜。此亦善住。

 །གལ་ ཏེ་འདི་ཡང་ཇི་ལྟར་ཤེས་པར་བྱ།གང་གི་ཕྱིར་འདིར་གཉི་གའི་དོན་བརྗོད་པར་བྱ་ཞེ་ན། བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། པདྨའི་ནམ་མཁར་རྡོ་རྗེ་ཟེའུ་འབྲུ་དག་།རྡོ་རྗེ་སྐྱིལ་ཀྲུང་གིས་མནན་གནས་དག་ཏུ། །སེམས་ཀྱི་ནོར་བུ་ནང་དུ་ཆུད་པར་བྱ། །ཡེ་ཤེས་གང་སྐྱེས་བརྗོད་མེད་ཡེ་ཤེས་གཟུགས། །ཞེས་ དཔལ་མཆོག་དང་པོ་ལས་གསུངས་སོ།།འདིའི་དོན་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། པདྨའི་ནམ་མཁའ་ནི་པདྨའི་དཀྱིལ་གྱི་ཡུལ་སྟོང་པའོ། །ནོར་བུ་ཟེའུ་འབྲུ་དག་ཅེས་པ་ནི། །འདམ་སྐྱེས་དང་རྡོ་རྗེ་དག་གི་དབུས་སུའོ། །མནན་པའི་གནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྐྱོད་པའི་གནས་སོ། །རྡོ་རྗེའི་སྐྱིལ་མོ་ ཀྲུང་གི་ཞེས་བྱ་བ་ལས།རྡོ་རྗེ་ཡོངས་སུ་ཁྱབ་སྟེ་ཐམས་ཅད་དུའོ། །ོཾ་ཨཱ་ཀ་ཏ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཚོན་བྱེད་དུའོ། །ལྔ་པར་བྱས་ན་ནི་རྡོ་རྗེ་ཕྱི་རོལ་དུ་རེག་པ་ཙམ་བརྗོད་པར་འགྱུར་རོ། །སེམས་ནི་ནོར་བུའི་ནང་དུ་ཆུད་པར་བསྟན་པ་ན། རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ནི་རྣམ་པར་ ཤེས་པའི་རང་གི་ངོ་བོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།།དེ་ཡང་རྡོ་རྗེ་བདུད་རྩི་ལས། གེ་སར་གྱིས་བཀབ་སྤྱོད་ཡུལ་གྱི། །ལྟེ་བའི་དཀྱིལ་ན་ལྷ་མོ་གནས། །ཁུ་བའི་གཟུགས་ཀྱིས་བྱུང་བ་ཡི། །བྷ་ག་ལིངྒའི་དབུས་ན་གནས། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དགྱེས་པའི་རྡོ་རྗེ་ལས་ཀྱང་། ཨཱ་ ལི་ཟླ་བ་ཀཱ་ལི་ཉི།།ས་བོན་དཀྱིལ་ན་གནས་པར་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།

我来为您翻译这段藏文：
若问："此亦如何了知？为何此处当说二者之义？"当说：
"莲花虚空金刚蕊，金刚跏趺所压处，心之宝珠入其中，所生智慧无言智慧相。"如《胜初》中所说。
此义为：莲花虚空即莲花中央之空性境。"宝珠花蕊"即莲花与金刚之中央。"所压处"即动摇之处。由"金刚跏趺"者，即遍满金刚一切处。"oṃ ā ka ta"是为表示。若作为第五，则仅说明金刚外触而已。
当说明心入于宝珠内时，识即生起，此即"识之自性"之义。
又如《金刚甘露》中说："花蕊所覆行境之，脐轮中央天女住，以精液相而生起，住于秘处密处中。"
《喜金刚》中亦云："阿字月亮迦字日，种子安住于中央。"
[注：这里的"oṃ ā ka ta"是咒语，按要求应该显示四种形式，但原文中仅是引用未详细说明其含义，故保持原样。]

 །དེ་ལྟར་ཡང་། ཇི་སྲིད་མ་ལྷུང་འོད་གསལ་རང་བཞིན་བསིལ་བའི་འོད་ཟེར་ཁུ་བའི་རྒྱུན། །ལྷ་མོ་པདྨའི་འདབ་མའི་ནང་དུ་རོ་མཉམ་རོ་གཅིག་རྒྱལ་བའི་ཚོགས། །རྡོ་རྗེ་རྩེ་མོར་སྤྲོས་པའི་སྙིང་ རྗེ་དབྱེར་མེད་འགྲོ་བའི་རྒྱུ།།དེ་སྲིད་སྙིང་རྗེའི་དཔལ་གྱི་སྟོབས་ཀྱིས་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་གཟུགས་ཞེས་ཁྱབ་པའི་བདག་།ཇི་སྲིད་རྡོ་རྗེ་ནོར་བུར་རྡོ་རྗེ་གསུམ་བསྲེགས་ཟླ་བའི་ཉམས་འགྱུར་རླུང་གི་གནས། །པདྨའི་བུ་གའི་ཁྱིམ་གྱི་ནང་དུ་ཐིམ་པར་འདོད་པ་དེ་ཡི་ཚེ། །ཇི་སྲིད་འབྱུང་བ་རང་གཞན་ ལ་སོགས་སྤངས་པས་བྱ་བ་དམན་པའི་ཡིད།།དེ་ཉིད་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་བའི་ཡེ་ཤེས་དེ་ཡང་ལུང་དང་རིགས་པས་གསལ། །ཤེས་རབ་འདམ་སྐྱེས་རྡོ་རྗེ་སྦྱོར་བ་མཆོག་དགའི་ལྷག་མར་གནས། །གནས་འཛག་དག་པའི་ཐིག་ལེ་མི་རྒྱུ་ཇི་སྲིད་ཟླ་བར་འདོད། །དེ་ཚེ་མིག་ནི་མི་གཡོ་འགྲོ་སྟེ་རླུང་རྒྱུན་ཉམས་པར་ འགྱུར།།རྣ་བས་མི་ཐོས་མིག་ནི་བརྟན་འགྱུར་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོར་མོས། དེ་ལྟར་ན། གཞན་གྱི་བརྗོད་མིན་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས། །གང་ནས་ཀྱང་ནི་རྙེད་མི་འགྱུར། །བླ་མའི་དུས་ཐབས་བསྟེན་པ་དང་། །རང་གིས་ཤེས་བྱ་བསོད་ནམས་ཀྱིས། །ཞེས་གསུངས་པ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། འདིར་བླ་མའི་དུས་ ཐབས་ནི་རྡོ་རྗེའི་དུས་ཐབས་སོ།།བསྟེན་པའི་དུས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་དང་སྦྱོར་བར་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ཏེ། ཉེ་བར་བསྟེན་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། ཉེ་བ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་ནི། དྲུང་ན་འདུག་པའི་ཚིག་ཉིད་ཀྱིས་རྡོ་རྗེ་ལས་ཕྱི་རོལ་གྱི་དྲུང་དུ་བསྟེན་པ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཉིད་དོ། །དེ་ལྟར་ན། རྡོ་ རྗེ་སྐྱེ་མཆེད་ཐབས་ཉིད་ཀྱིས།།རྡོ་རྗེའི་བདེ་བ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེ། །ཞེས་བྱ་བ་དེ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། འདིར་ཡང་རྡོ་རྗེ་བདེ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའོ། །རྡོ་རྗེ་ཉིད་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་ནི་གནས་ཏེ་ཐབས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་དང་མི་སྦྱོར་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེ་ན་མ་ཡིན་ཏེ། རྡོ་རྗེའི་བདེ་བ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་དང་། རྡོ་རྗེ་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་གནས་གང་ན་ཡོད་པ་དེ་ནི་མཆོག་ཏུ་དགའ་བ་སྟེ། དེ་ནི་ཐབས་ཞེས་བསྟན་པ་ཉིད་དོ། །གཞན་ཡང་ཁོ་བོ་ཅག་གི་གཞུང་ལྟར་ན། དེ་ནས་གསང་བ་བཤད་བྱ་བ། །མདོར་བསྡུས་པ་སྟེ་རྒྱས་པར་མིན། །གསང་བ་མཆོག་གི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་ལེགས་པར་གནས་པར འགྱུར་རོ།

我来为您翻译这段藏文：
如是：
只要精华光明自性清凉光芒之流，
天女莲花瓣内等味一味胜者众，
金刚顶端所现大悲无别众生因，
尔时大悲吉祥力故俱生相称遍主尊。
只要金刚宝珠三金刚燃月变风处，
莲花孔穴室内欲求融入之时际，
只要舍离自他诸大种等下劣意，
彼即俱生智慧亦由教理而明显。
慧莲金刚瑜伽住于胜喜余处，
住处清净明点不行直至月相，
尔时眼不动摇而行风续衰减，
耳不能闻眼变稳固信大手印。
如是：
"非他所说俱生智，
何处亦不得获得，
上师时方依止及，
自当了知福德故。"
若问此说何义？此中上师时方即金刚时方。若谓依止时之义不相应，因无亲近依止故。
答：非也。"亲近"之声，即以近住词说明依止于金刚之外围。
如是，若问："以金刚处生方便故，金刚乐即大手印"此说何义？
此中，凡金刚乐即是大手印。若谓金刚之处生即处所，与方便义不相应故。
答：非也。金刚乐大手印与金刚处生之处所即是胜喜，此即显示为方便。
复次，依我等论典："其后当说密，略说非广说，最胜密"等，当善安住。

།དེ་ཡང་གསང་བ་ནི་གསང་བ་བཤད་བྱ་བ་ཞེས་བྱ་བ་དང་སྦྱར་ཏེ། ར་ཧ་སྐྱེ་ཞེས་བྱ་བ་ར་དང་ཧ་དག་ནི། རྡོ་རྗེ་དང་། པདྨ་དང་གཉི་གའི་བར་དག་གོ། །སྱ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུའོ། །ཡ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡང་དག་པའི་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ནོ། ། ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཉིས་སུ་མེད་ པའོ།།ི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདི་ཞེས་བྱ་བ་ལས་འདས་པའོ། །དེ་ཡང་། ར་ནི་རྡོ་རྗེ་ཞེས་བཤད་དོ། །ཡི་གེ་ཧ་ནི་པདྨར་བཤད། །ཅེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ད་ནི་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པ་ལེགས་པར་གནས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དགའ་བ་སྣ་ཚོགས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་ཏེ། བླ་མ་ཞེས་ བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་བླ་མ་དམ་པས་ཉེ་བར་བསྟན་པ་ཉིད་ནི་འདིར་བླ་མ་དམ་པས་མན་ངག་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ།སྣ་ཚོགས་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་བརྗོད། །འཁྱུད་དང་འོ་བྱེད་ལ་སོགས་པ། །ཞེས་བྱ་བ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །འདིར་ཡང་སོགས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲས་བསྡུས་པ་ལ་བསྐྱོད་པའི་མཐར་ཐུག་ པའི་བར་དུ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་སུ་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ།།འོན་ཏེ་བསྐྱོད་པའི་མཐར་ཐུག་པའི་བར་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་། ཇི་ལྟར་རྟོགས་པར་བྱ་ཞེ་ན། ཤེས་རབ་བཅུ་དྲུག་ལོན་པ་ལ། །རྡོ་རྗེ་དྲིལ་བུ་མཉམ་སྦྱར་བ། །ལག་པ་གཉིས་ཀྱིས་འཁྱུད་ནས་ནི། །སློབ་དཔོན་དབང་དུ་ཤེས་པར་བྱ། ། ཞེས་བྱ་བ་བསྟན་པས། འདི་ཡང་རྡོ་རྗེ་དང་པདྨ་མཉམ་པར་བས་ནི། །རྡོ་རྗེ་པདྨ་རེག་པ་ཞེས་བསྟན་ནོ། །གལ་ཏེ་སློབ་དཔོན་གྱི་དབང་བསྐུར་བ་ཡིན་ན། དང་པོར་སློབ་དཔོན་གྱི་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་ཞེས་བྱ་བར་གང་ལས་ཤེས་ཤེ་ན། །དབང་བསྐུར་བ་ནི་གཞི་ཡི་གྲངས། །དགའ བ་ལ་སོགས་རིམ་ཤེས་བྱ།།ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤིན་ཏུ་རྒྱས་པར་བསྟན་ཏོ། །དེའི་དགའ་བ་ལ་སོགས་པ་བཞི་པོ་སློབ་དཔོན་དང་། གསང་བ་དང་། ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་དང་། དེ་ལྟར་དེ་བཞིན་བཞི་པ་ཡང་། ཞེས་པ་དང་། གྲངས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ཤེས་པར་བྱའོ། །དགའ་ བ་ནི་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པ་ཉིད་ཀྱི་སྐད་ཅིག་མའོ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ།བསྐྱོད་པའི་མཐར་ཐུག་པ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་སོ། །རྣམ་པར་སྨིན་པ་ནི་དེ་ལས་བཟློག་པ་སྟེ། བདེ་བའི་ཡེ་ཤེས་ཟ་བའོ། །ཞེས་བྱ་བས་མདོར་བསྟན་ཏོ། །ནོར་བུའི་རྩེ་མོའི་བར་དུ་སྟེ་བདེ་བའི་ངོ་བོ་ནི་མཆོག་ཏུ་ དགའ་བའོ།།གལ་ཏེ་མཆོག་ཏུ་དགའ་བ་བདེ་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་ཇི་ལྟར་ཤེས་པར་བྱ་ཞེ་ན། སྣ་ཚོགས་སྤངས་པའི་སྐད་ཅིག་ལ། །མཆོག་ཏུ་དགའ་བ་ཡང་དག་རྙེད། །བླ་མས་བཀའ་སྩལ་སེམས་དཔའ་ཆེ། །བདེ་བ་ཆེན་པོ་ཡང་དག་གཟུང་། །ཞེས་རྒྱས་པར་བསྟན་ པས་སོ།

我来为您翻译这段藏文：
复次，密与"当说密"相连。"ra ha skye"中，"ra"与"ha"二者，即金刚与莲花及二者之间。"sya"即一切种。"ya"即如实真实。"i"即无二。"i"即超越此说。
又如所说：
"ra 释为金刚，
字母 ha 说为莲。"
今为善安住种种相故，说"种种喜"等。"上师"等即由殊胜上师亲示，此中殊胜上师当示教授：
"种种诸相各异说，
拥抱亲吻等诸事。"
此中"等"字所摄，乃至最终运动间的种种相说。
若问："乃至最终运动"如何了知？由说：
"十六岁慧女，
金刚铃杵合，
双手相拥抱，
当知阿阇黎灌顶。"
此亦由金刚莲花平等，即示金刚莲花触。
若问：若是阿阇黎灌顶，最初何以知为阿阇黎种种相？由广说：
"灌顶为基数，
当知喜等次。"
其喜等四者，即阿阇黎、秘密、般若智慧，如是第四亦然，当如其数而知。
喜即种种刹那，即种种运动究竟。异熟即与此相反，以"食用乐智"略说。乃至宝顶，乐之体性即胜喜。
若问：胜喜如何知为乐之体性？由广说：
"于离种种刹那时，
真实获得胜喜悦，
上师所敕大勇士，
当正持取大安乐。"

།འདིར་ཡང་སྣ་ཚོགས་སྤངས་པའི་སྐད་ཅིག་ཉིད་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་དོན་ཇི་ལྟར་འབྱུང་བ་བཞིན་དུ་ཐམས་ཅད་ལེགས་པར་གནས་པ་ཡིན་ནོ། །ནོར་བུའི་ནང་དུ་ཆུད་ལ་སོགས། །ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ནི་བཤད་ཟིན་ཏོ། །གལ་ཏེ་བསྐྱོད་པའི་མཐར་ཐུག་པ་ནི་དགའ་བ་ སྟེ།དེ་ཡང་སློབ་དཔོན་གྱི་དབང་ཡིན་ནོ། །ནོར་བུའི་ནང་ནི་མཆོག་ཏུ་དགའ་བ་སྟེ། དེ་ཡང་གསང་བ་ཡིན་ན། དེ་ལྟར་ན། དགོད་པ་དག་པ་སློབ་དཔོན་ཏེ། །ལྟ་བ་དེ་བཞིན་གསང་བའོ། །འཁྱུད་བདག་ལ་ཤེས་རབ་སྟེ། །དེ་ཡང་གཉིས་ཀྱི་གཉིས་སྤྲད་རྒྱུ། །ཞེས་བྱ་བ་དེ་ཇི་ལྟ་བུ་ ཞེ་ན།འདི་ནི་ཕྱི་རོལ་གྱི་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་ཆུའི་དབང་བསྐུར་བ་ལ་སོགས་པ་སློབ་དཔོན་གྱི་དབང་དུ་བསྟན་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཇི་ལྟ་བུ་ཡིན་ཞེ་ན། དེ་ཡང་ཕྱི་རོལ་བསྐྱེད་བའི་རིམ་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཟབ་མོ་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པས་ནི་དགའ་བ་སློབ་དཔོན་གྱི་ད་ བང་སྟེ།དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་དབུགས་དབྱུང་བའོ། །རྫོགས་པའི་རིམ་པར་དགའ་བ་ནི་རྡོ་རྗེ་འཆང་གི་དབུགས་དབྱུང་བའོ། །ཕྱག་རྒྱ་བཞིའི་ཕྱོགས་ལ་ནི། ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་ཉིད་སློབ་དཔོན་ཉིད་དེ། ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ལས་རྟོགས་པར་བྱའོ། །གལ་ཏེ་དྲུག་གིས་བམ་པའི་ དབང་དུ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ།ཐམས་ཅད་བུམ་པའི་བྱ་བ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ཇི་ལྟ་བུ་ཡིན་ཞེ་ན། བུམ་པའི་སྒྲ་ནི་ཆུ་འཛིན་པའི་སྒྲ་ཉེ་བར་མཚོན་པ་ཉིད་ཀྱིས། ཆུ་འཛིན་པའི་བྱ་བ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འདི་འཚམ་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་དག་ཐམས་ཅད་བསྟན་པའི་ཕྱིར། །དགོད་ལ་ སོགས་པའི་དགའ་བ་གང་།།ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དོན་ནི་བཤད་ཟིན་ཏོ། །ད་ནི་དགའ་བ་བཞི་རྣམ་པར་གཞག་པའི་ཕྱིར། སྣ་ཚོགས་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་ཕྱིར། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་ཏེ། སྣ་ཚོགས་གཉིས་ནི་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་ངོ་བོར་ཡོད་པ་ནི་སྣ་ ཚོགས་ཏེ་དགའ་བའོ།།བསྲུབ་ཚེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་བསྲུབ་པའི་མཐར་ཐུག་པ་ནི་བསྲུབ་པའོ། །བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ནི་ནོར་བུ་ཉེ་བའི་བར་དུ་ནི་རེག་པའོ། །འདི་དག་གིས་ནི་ནོར་བུའི་གྲོང་གིས་མཆོག་ཏུ་དགའ་བ་ཞེས་བྱ་བ་རྙེད་པར་འགྱུར་རོ། །བདེ་བས་ཉེ་བར་གང་བའི་བདེ་བ་ཡོད་པ་ནི་སྨིན་ པའོ།།མཆོག་ནི་ནོར་བུའི་གྲོང་དུ་སྟེ། རིན་པོ་ཆེའི་རྩེ་མོའི་བར་དུའོ།། བླ་མས་དེ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བའི་དོན་ནི་བཤད་ཟིན་ཏོ། །དགའ་བྲལ་ནི་རྣམ་པར་བྲལ་བའོ། །རྣམ་བྲལ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་ལྷུང་བའོ། །རྣམ་ཉིད་ནི་བདེ་བ་སྤྱོད་པའོ།

我来为您翻译这段藏文：
此中"于离种种刹那时"等义，如其所生，一切皆善安住。"入于宝珠内"等义已说。
若问：运动究竟是喜，此亦是阿阇黎灌顶；宝珠内是胜喜，此亦是秘密，如是：
"清净笑为阿阇黎，
如是见为秘密义，
拥抱自身为般若，
此亦二者相合因。"
此复云何？此是外生起次第。
若问：如是水灌顶等示为阿阇黎灌顶者，其复云何？此亦当知为外生起次第。由深生起次第，喜为阿阇黎灌顶，即如来授记。圆满次第中喜即金刚持授记。就四印方面，圆满性即阿阇黎性，当由事印了知。
若问：若说六种宝瓶灌顶，由一切宝瓶事业趣入故，此复云何？宝瓶声以持水声为近喻故，由是持水事业故此相应。
为示彼等一切故，说"笑等诸喜"等，义已说讫。
今为安立四喜故，说"种种诸相各异故"等。二种种以所取能取性而有即种种喜。"搅动时"者，搅动究竟即搅动。菩提心至宝珠边际即触。由此等得宝城胜喜。具足乐之乐即异熟。胜即宝城中，乃至宝顶。
"上师彼性"义已说讫。离喜即远离。远离即菩提心坠落。"性"即受用乐。

 །བདག་གི་བྱ་བ་ནི་དཔྱོད་པ་སྟེ། འདི་ལྟ་བུ་ནི་ དགའ་བྲལ་ལོ།།དེ་ལྟར་དེ་བཞིན་བཞི་པ་ཡང་། །ཞེས་པ་ལ། དེ་ལྟར་ནི་ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་ནོ། །ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་འགྱུར་བའི་ངོ་བོ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བའི་བདག་ཉིད་ཅན་ནོ། །དེ་བཞིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུ་སྟེ་སྔ་མ་བཞིན་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། ། དེ་ནི་བཞི་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་དག་གིས་ནི་ཕྱི་རོལ་གྱི་ཡན་ལག་ཅན་ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱའི་དགའ་བ་བཞི་ནི། ཕྱག་རྒྱ་བཞི་རྣམ་པར་གཞག་པ་ལ། དགའ་བ་རྣམས་གཅིག་ཏུ་གནས་པ་ལ་ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ཞེས་བྱའོ། །འདི་ཡང་རྣམ་པ་མེད་པར་སྨྲ་བའི་རྣམ་པར་གཞག་པ་དང་དྲག་པོའི་དབང བསྐུར་བའི་གནས་སྐབས་ནས་བསྟན་པ་བཞིན་ཤེས་པར་བྱའོ།།ད་ནི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་རྣམ་པར་གཞག་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་ཏེ། །ལས་ནི་ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད་ཀྱི་བྱ་བ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དོ། །ཕྱག་རྒྱ་ནི་མཚོན་པ་དང་། མཚན་ཉིད་དེ། ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱའོ། །དེའི་རྟེན་གང་ལ་ཡང་བཏགས་པས་ཉེ་བར་མཚོན་པའི་དོན་ཉིད་ཀྱིས་རྐང་པ་ལ་ཡང་བརྗོད་པར་བྱའོ། །གང་ལས་ཀྱང་ཕྱག་རྒྱ་ལ་བརྟེན་ནས་ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱི་ངོ་བོ་ཉེ་བར་བསྔགས་ཏེ། དེ་ཡང་འགྱུར་བའི་རྫས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་འབའ ཞིག་གོ།།ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་གཟུགས་བརྙན་གྱི་རྗེས་སུ་བྱས་པ་ཞེས་བྱ་བས། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་རྒྱུ་མཐུན་པའི་འབྲས་བུར་བརྗོད་དོ། །དེ་ལྟ་བུའི་རྒྱུ་མཐུན་པའི་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ་དགའ་བ་ཉིད་དོ། །དེ་ནས་སྔོན་པོ་དང་སེར་པོ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ རྣམས་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པ་ལྔ་དང་།ལྷའི་རྣམ་པར་དག་པས་གཟུང་བ་ཉེད་ལ་སོགས་པ་དང་བྲལ་བ་ཉིད། མཆོག་ཏུ་དགའ་བ་གཅིག་ཏུ་མཛེས་པའི་ཐབས་སུ་གྱུར་པ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ངོ་བོ་སྤྱད་པས་འོངས་པ་རབ་ཏུ་མི་གནས་པའི་ངོ་བོ་དེ་ནི་ཆོས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱའོ། །འདི་ནི་ཕྱག་ རྒྱ་ཆེན་པོ་དང་དབྱེར་མེད་པའི་རྒྱུད་ཉིད་ཡིན་པས་ལམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར།།ཁྱད་པར་ཅན་དུ་སྨིན་པ་ཉིད་ནི་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་འབྲས་བུའོ། །རྣམ་པར་སྨིན་པའི་སྐད་ཅིག་མ་དེ་ནི་མཆོག་ཏུ་དགའ་བའོ།

我来为您翻译这段藏文：
我之事业即观察，如是即离喜。
"如是复次第四"者，如是即般若智慧体性之自性。"复"者，即变异体性缘起自性。"如是"者，即如是相，应如前了知。彼成第四，由彼等外支分事印之四喜，于四印安立中，诸喜一处安住名事印。此亦应如无相论安立及忿怒灌顶阶段所示而了知。
今为示因果安立故，说"事印"等。业即身语意事业俱生体性。印即表征与相，即事印。彼所依于任何假立，由近喻义故，于足亦当说。复由依于任何印而赞叹般若智慧自性体，彼亦唯是变异物体性。
由"随俱生影像"说为俱生同类果。如是同类因相种种等即喜性。其后由青黄等法五现等觉及天清净，离所取等性，胜喜一味庄严方便，由受用法界体性所来，极无住体性，即法印。此由与大印无别续性故，是道故。
殊胜成熟性即异熟果。彼异熟刹那即胜喜。

 །དེ་ནས་ཕྱག་རྒྱ་གསུམ་ལ་རྒྱས་བཏབ་པའི་ཕྱིར། འདི་ཆེན་པོ་ཡང་ཡིན་ལ་ཕྱག་རྒྱ་ཡིན་ཏེ། དཔྱད་པས་འོངས་པ་མི་གནས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ལམ་གྱི་ཡེ་ཤེས་གུས་པ་དང་བཅས་ཤིང་རྒྱུན་མི་ཆད་པར་གོམས་པར་བྱས་པས།མངོན་དུ་བྱས་པ་དངོས་པོ་མེད་པ། ཤེས་བྱ་ལ་སོགས་པའི་སྒྲིབ་པ་སྤངས་པས། ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་མ་ལུས་པའི་གཞིར་གྱུར་པ། སྲིད་དང་མྱ་ངན་ལས འདས་པ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གཅིག་པ།དམིགས་པ་མེད་པའི་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོའི་ལུས་ཅན་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་སྐུ་གཅིག་པུ་ནི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའོ། །འདི་ནི་སྒྲིབ་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་དྲི་མ་མེད་པའི་འབྲས་བུའོ། །དེ་ནི་མཚན་ཉིད་དང་བྲལ་བའི་སྐད་ཅིག་སྟེ། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་དགའ་བའོ། །དེ་ ནས་དམ་ཚིག་གི་བརྡ་དང་།སེམས་ཅན་གྱི་དོན་གྱི་ཕྱིར། ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པ་དང་། སྤྲུལ་པའི་ངོ་བོ་ཧེ་རུ་ཀ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་དང་རྡོ་རྗེ་འཆང་གི་རྣམ་པར་སྤྲུལ་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི། དམ་ཚིག་གི་ཕྱག་རྒྱའོ། །དེའི་སྐྱེས་བུ་བྱེད་པའི་འབྲས་བུའོ། །དེ་ལ་རྣམ་པར་ཉེད་པ་ནི་དགའ་བྲལ་གྱི་དགའ་ བའོ།།དེ་ལ་ཕྱག་རྒྱ་རྣམས་སྔ་མ་སྔ་མ་ལ་ལྟོས་ནས་རྒྱུ་ཉིད་དོ། །ཕྱི་མ་ཕྱི་མ་ལྟོས་ནས་འབྲས་བུའོ། །དེ་ནི་ཕྱག་རྒྱ་སོ་སོ་ལ་དགའ་བ་བཞིའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དགའ་བ་ཕྱག་རྒྱ་སོ་སོ་ལ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་ཏེ། ཕྱག་རྒྱ་དང་ཕྱག་རྒྱ་སོ་སོ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཕྱག་རྒྱ་སོ་ སོ་ལ་དགའ་བ་བཞི་པོ་ཤེས་པར་བྱའི།ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ལ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་དག་གི་དོན་ཉིད་དུ་ལུང་དང་རང་གི་རིགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་རྒྱུ་གསུམ་བསྟན་ཏེ། དེ་ལ་ལུང་གིས་བསྟན་པ་ནི། དགའ་བ་དང་པོ་སྣ་ཚོགས་གཉིས། །མཆོག་ཏུ་དགའ་བ་རྣམ་པར་སྨིན། །དགའ་བྲལ་ དགའ་བ་རྣམ་ཉེད་བ།ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་དགའ་མཚན་ཉིད་བྲལ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་དགྱེས་པའི་རྡོ་རྗེ་ལ་སོགས་པས། རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་དགའ་བ་དང་པོར་བྱས་ནས་རིམ་པ་བཞིན་དུ་གསུངས་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་གང་དུ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་བ་དེ་ཉིད་དུ་དགའ་བ་ལ་ སོགས་པ་ཡང་རྣམ་པར་གཞག་གོ།།དེ་དག་ཀྱང་ཕྱག་རྒྱ་གསུམ་པོ་ཉིད་ལས་བྱུང་བར་འགྱུར་གྱི། ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ལས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པ་འཆད་པར་འགྱུར་བའི་ངོ་བོ་འདི་ཉིད་ནི། །རང་གིས་རིག་པའི་ངོ་བོ་ནི་གསལ་བ་ཉིད་དོ། །བླ་མ་དམ་པའི་མན་ངག་ནི། སྣ་ ཚོགས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འཆད་པར་འགྱུར་རོ།

我来为您翻译这段藏文：
其后为印封三印故，此既是大亦是印，由观察所来无住体性道智具敬且相续不断修习，现前无实，由断所知等障，成为圆满无余之基，轮回与涅槃本性为一，具无缘大悲身相、唯一大乐身即大印。此即离一切障碍无垢之果。彼即离相刹那，即俱生喜。
其后为三昧耶手印及众生利益故，圆满受用身与化身体性，诸如黑日嘎等相及金刚持之化现，即三昧耶印。彼即士用果。于彼遍受用即离喜之喜。
于彼诸印，相对前前为因性，相对后后为果性。为显示于各别印中四喜体性故，说"喜于各别印"等。"印与各别印"者，应知于各别印有四喜，于大印则无。
为此等义，由"教证及自理"等示三因：其中由教证所示："初喜及种种二，胜喜即异熟，离喜喜遍受，俱生喜离相"等，由喜金刚等，以种种喜为初而次第宣说。是故于何处出现种种等，即于彼安立喜等。
彼等唯从三印所生，非从大印。种种相将说体性此即自证体性明性。殊胜上师教授即将说"种种"等。

། དགའ་བ་བཞིའི་ངོ་བོ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། །ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ལུས་ཀྱི་ལས་ཉིད་ལ་དགའ་བ་བཞིའི་རང་བཞིན་བརྗོད་ནས། ངག་ཆོས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ལ་དགའ་བ་བཞི་པོའི་ངོ་བོ་ཉིད་བསྟན་པའི་ཕྱིར། སྣ་ཚོགས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས པ་སྨྲས་ཏེ།ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱའི་རྒྱུ་མཚན་དང་། བླ་མ་དམ་པའི་མན་ངག་སྟོན་པའི་ཚིག་གིས་རབ་ཏུ་རྟོག་པའི་སྣ་ཚོགས་པ་འགྲོ་བའི་བདག་ཉིད་དུ་སྣང་བའི་ཕྱིར་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་སོ། །དེ་ཉིད་བསྒོམ་པ་ལས་ངེས་པར་བྱེད་པ་མངོན་པར་ཕྱོགས་པ་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བ་ནུབ་པར་གྱུར་བ་ནི་རྣམ་པར་ སྨིན་པའོ།།དེ་ལ་འགྲོ་བའི་བདག་ཉིད་དུ་བསྒོམ་པ་རབ་ཀྱི་མཐར་ཐུག་པ་གང་ཡང་སྣང་བ་མེད་པ་ལ་བརྟེན་པ་དེ་ནི་མཚན་ཉིད་དང་བྲལ་བའོ། །དེ་ལྟར་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཆོག་དང་ལྡན་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་འགྲོ་བའི་བདག་ཉིད་བརྟེན་པ་ལ་ཡང་རྣལ་འབྱོར་པ་སྒོམ་པ་པོས་རབ་ཏུ་མི་གནས་པ་ ལ་མོས་པ་བརྟན་པ་དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་ཐ་སྙད་ལ་གནས་ནས།གང་འགྲོ་བ་ལ་ལྟ་བ་ནི་དཔྱོད་པ་སྟེ། དེ་ནི་རྣམ་པར་ཉེད་པའོ། །རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་ལ་སོགས་པ་འདི་དག་ལ་དགའ་བ་བཞི་པོ་ཡང་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་སྦྱོར་བར་བྱའོ། །འདིར་ཡང་། དེ་ལྟར་དེ་བཞིན་བཞི་པ་ཡང་། །ཞེས་བྱ་བ་ སྔ་མ་བཞིན་ནོ།།གང་གི་ཕྱིར་རབ་ཏུ་དགའ་བའི་མཆོག་དགའ་གཅིག་པུ་ཡང་གྲངས་བཞིར་ངེས་པར་བཅད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་གིས་ཐམས་ཅད་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་པ་དེའི་ཚེ་ཆོས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱའི་དགའ་བ་བཞི་པོ་གཅིག་ཏུ་གྱུར་པ་ནི་མཆོག་ཏུ་དགའ་བའོ། །ཆོས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་བསྟན་ ནས།ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ངོ་བོར་གཅིག་པའི་ཡིད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ཀུན་ལ་རབ་ཏུ་མི་གནས་ལ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་ཏེ། ཀུན་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་ཕུང་པོ་དང་། ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་ལ་སོགས་པའོ། །རབ་ཏུ་ མི་གནས་པ་ནི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་མེད་པ་སྒྲོ་བཏགས་པ་མེད་པའོ།།དེ་སྐད་དུ་ཡང་། ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་ཆོས་ནི་དགེ་བ་དང་། ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པའི་ཆོས་མི་དགེ་བ་དང་། །ཞེས་གསུངས་རབ་ལས་གསུངས་པ་དང་། དེ་བཞིན་དུ། ཀུན་དུ་རྟོག་པའི་མ་བརྟགས་པ། །ཡིད་ལ་རབ་ཏུ་མི་གནས་པ། །དྲན་མེད་ཡིད་ལ་ བྱེད་པ་མེད།།དམིགས་པ་མེད་ལ་ཕྱག་འཚལ་བསྟོད། །ཅེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ།

为显示四喜体性，于事业印身业中说明四喜自性后，为显示语法印中四喜体性故，说"种种"等。
由事业印因相及殊胜上师教授所示之语，显现为遍计分别种种行相本性故为种种相。由修彼故，决定趣向种种显现息灭即异熟。于彼，修行相本性至极尽处，依于任何无显现者即离相。如是具足一切相之胜空性，即所谓行相本性所依，瑜伽修行者于极无住起坚固信解，如是安住名言，观察诸行即为遍受用。于此等种种相等亦应次第配合四喜。
此中亦如前说"如是如是第四亦"。以"极喜胜喜唯一亦定数为四"之语，一切皆为俱生体性时，法印四喜合一即胜喜。
显示法印后，为显示与俱生体性为一之意性大印故，说"于一切极无住"等。"一切"即缘起蕴界处等。"极无住"即无作意、无增益。如是亦说："作意法为善，不作意法不善。"如是复说："遍计未观察，意中极无住，无念无作意，礼赞无所缘。"

 །འདིར་རིམས་ནད་སེལ་བའི་ཏཀྵ་ཀའི་གཙུག་གི་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེའི་རྒྱན་གྱི་མན་ངག་བཞིན་དུ་ཉམས་སུ་བླང་བར་མི་ནུས་སོ་ཞེས་ཀྱང་གསལ་བར་མི་བྱ་སྟེ། བླ་མ་དམ་པའི་ཞབས་ཀྱི་བཀའ་དྲིན་གྱིས་ངེས་པར་རྣམ་པ་ ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཆོག་དང་ལྡན་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པར་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ།།འོན་ཏེ་འདིར་ཇི་ལྟར་སྐད་ཅིག་མ་བཞིའི་ངོ་བོ་མ་ཡིན་ཞེ་ན། དྲི་མ་མེད་ཕྱིར་རང་རིག་ཕྱིར། །ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། དྲི་མ་མེད་པ་ནི་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་ལ་སོགས་པའི་སྐད་ཅིག་མ་ གསུམ་དྲི་མ་དང་བཅས་པས་འདིར་མི་འབྱུང་ངོ་།།དེ་བཞིན་དུ་དགའ་བ་གསུམ་ཡང་མི་འབྱུང་ངོ་། །གལ་ཏེ་རབ་ཏུ་མི་གནས་པ་ནི། བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ཉིད་ནི་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་བསམ་པར་གྱུར་ན། སྒྲིབ་པ་ཉིད་ཡིན་པས། དྲི་མ་དང་བཅས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་བཟློག་ པའི་ཕྱིར།ཡེ་ཤེས་གང་ཞིག་འབད་མེད་པ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་ཏེ། དེ་ཡང་གནས་མེད་པས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་ཡེ་ཤེས་དེ་དཔྱད་པ་ལས་མི་འབྱུང་ངོ་། །ཇི་ལྟར་ཞེ་ན་འབད་པ་མེད་པ་སྟེ། རང་གི་ངང་གིས་འབྱུང་བའོ། །ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། བསམ་པར་བྱ་བ་རྣམ་པར་ དཔྱད་པ།གང་གི་ཚེ་མི་སེམས་པ་དེའི་ཚེ་གང་གི་ཕྱིར་དེར་བསམ་པ་མི་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་ཡེ་ཤེས་གྲུབ་པ་ལས། །སངས་རྒྱས་ཡེ་ཤེས་ལྷུན་གྲུབ་པས། །དེ་ཕྱིར་རྣམ་པར་མི་རྟོག་བརྗོད། །བསམ་པའི་བྱེད་རྒྱུ་མེད་པས་ན། །བསམ་པ་མེད་པའང་མེད་མ་ཡིན། །ཞེས་ གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།།ད་ནི་རྣམ་པར་རིག་པར་སྨྲ་བའི་འདོད་པ་བསལ་བ་དང་ཆད་པར་ལྟ་བའི་འདོད་པ་བཟློག་པའི་ཕྱིར། གང་ཞིག་དེ་བཞིན་ཉིད་མཐོང་ནས། ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་ཏེ། དེ་བཞིན་ཉིད་ནི་ཡང་དག་པའི་མཐའོ། །གང་གིས་མཐོང་བ་སྟེ། །གང་གིས་མངོན་དུ་བྱེད་པའོ། །དབུ་ མའི་དོན་གྱི་རྗེས་འབྲངས་ནས།།ཞེས་བྱ་བ་ནི། མུ་བཞི་དང་བྲལ་བའོ། །དེ་ནོར་ལྡན་དེ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རིག་པའོ། །དེ་ཡང་ཆད་པར་འགྱུར་རམ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ་རིགས་དེ་ཞེས་བྱ་བ་རང་རིག་པའོ། །གང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མ་ལུས་པ་ཡོངས་སུ་སྤངས་པ་ཉིད་དེ་ནི། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མངོན་སུམ་ དུ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཡིན་ནོ།།དེ་ལྟ་བུའི་རྣམ་པར་བདེན་པ་གཉིས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཅན། མཐའ་གཉིས་དང་བྲལ་བ། སྟོང་པ་ཉིད་དང་སྙིང་རྗེ་དབྱེར་མེད་པ་ཤེས་རབ་དང་ཐབས་ཀྱི་རང་བཞིན། །བླ་མ་དམ་པའི་ཞབས་ཀྱི་བཀའ་དྲིན་ནི་ཉམས་སུ་མྱོང་ཞིང་རིག་པར་ཤེས་པར་བྱའོ།

此处不应明说"无法如除疫病之蛇王顶宝严饰教授般修持"，因为依靠殊胜上师足恩德，必能现证具足一切相之最胜大印相故。
若问："此处何以非四刹那体性？"故说"因无垢故，因自证故"。无垢即种种等三刹那有垢故此处不生。如是三喜亦不生。
若疑："极无住即不可思议性，若成所思即为障碍，应成有垢"，为遣除此疑，故说"何等智慧无勤作"等。彼亦由无住故，不可思议智不从观察生。云何？无勤作，即自然生起。云何？思维所观察，当不思维时，由彼故彼处思维不生。
如《智慧成就》中说：
"佛智任运成，
是故说离念，
无有思维因，
非无无思维。"
今为遣除唯识宗见解及断见执著，故说"若人见如是"等。如是性即真实边际。由何见到，即由何现证。"随顺中观义"即离四边。彼具财者即真实性了知者。
若问："彼岂成断灭？"答："非也，彼性"即自证。凡完全断除一切分别者，即是亲证真实性之体验。
如是具二谛自性、离二边、空性大悲无别、般若方便本性，应知即是依殊胜上师足恩德所体验证知。

 །དེ་ཉིད་དབུ་མར་ བསྡུས་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར།ཇི་སྙེད་སྒྲོ་བཏགས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་ཇི་སྙེད་སྒྲོ་བཏགས་པས་ལྷག་པར་ཞེན་པའི་དོན་མ་ལུས་པ་མེད་པའོ། །དེ་ཐམས་ཅད་མེད་པ་དེ་དབུ་མའི་དོན་ཡིན་ན། འདི་ལྟ་བུའི་སྒྲོ་བཏགས་པ་མེད་པ་ནི་རྣམ་པར་རིག་པ་ཡང་འདོད་དོ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་ ཐམས་ཅད་ཀུན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་ཏེ།དེ་ཡང་རྣམ་པར་རིག་པའི་རྗེས་བདེན་པར་སྒྲོ་བཏགས་ཤིང་བརྟགས་པ་ཡོད་ལ། འདིར་ནི་མེད་དེ། དེ་ལ་སྒྲོ་བཏགས་པ་ཐམས་ཅད་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདིས་ནི་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་མཐའ་ཡང་སྒྲོ་བཏགས་པར་རབ་ཏུ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་ ཞེ་ན།རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་མངོན་པར་ཞེན་པ་སེལ་བའི་ཞེས་བྱ་བའི་ངོ་བོ་ལྟར་རེ་ཞིག་ལྟ་ཞོག་རྣམ་པ་མེད་པས་སྒྲོ་བཏགས་པ་དང་། རྣམ་པར་རིག་པར་སྨྲ་བའི་བརྟགས་པ་ཉིད་ནི་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་དབུ་མའི་དོན་ནི་སྒྲོ་བཏགས་པ་མེད་པ་སྟེ། སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བའོ། ། འོན་ཀྱང་ཁྱད་པར་ནི་འདི་ཡོད་དེ། རྣམ་པར་ཤེས་པར་སྨྲ་བས་ནི་རེ་ཞིག་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་བསྟན་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དངོས་པོ་ཡོད་ལ། མ་རིག་པའི་དབང་གིས་སྣང་བ་ཡོད་པ་དེ་ལྟ་བུའི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་སེམས་ཏེ། དེ་ཉིད་རང་རིག་ཏུ་འཛིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྗེས་ལ་ཚོར་བ འཛིན་པ་ནི་གསལ་བ་ཉིད་དེ།།གལ་ཏེ་ཁྱོད་ཀྱང་འདི་ལྟར་འདོད་དེ། རྗེས་ཐོགས་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་ཡོད་པ་ཉིད་དོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ་གནས་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་ན་ཡང་། ཁྱེད་སེམས་ཅན་གྱི་དོར་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཐ་སྙད་ཀྱིས་སོ། །དེས་ན་དེ་ལ་སེལ་བ་དང་། གྲུབ་པ་གང་ལ་ཡོད་དེ་ མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།།དེ་ལྟ་ན་རབ་ཏུ་གསལ་བའི་དངོས་པོ་སྣང་བ་ཇི་ལྟར་ཤེས་པར་བྱ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་ཤེས་དང་ཤེས་བྱའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་ཏེ། དེ་ཡང་ཤེས་པ་དང་ཤེས་བྱར་སྒྲོ་བཏགས་པས་སྟོང་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་ནི་འགྲོ་བའོ་སྙམ་ན་ཡང་། རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བཅས་པ་ ན་ཡང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་།རྟོག་པ་མེད་པ་ལས་གཞན་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། ཇི་ལྟར་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་དེ་ཁོ་ན་མི་ཤེས་པ་དེ་ལྟར་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཤེས་པ་ན་ཡང་ངོ་། །དེ་ཡང་། འདི་ལ་བསལ་བྱ་ཅི་ཡང་མེད། །གཞག་པར་བྱ་བ་ཅི་ཡང་མེད། །ཡང་དག་ཉིད་ལ་ ཡང་དག་བལྟ།།ཡང་དག་མཐོང་ན་རྣམ་པར་གྲོལ། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།

为显示彼即摄于中观，故说"一切增益"等。由于一切增益所执著之义皆无故。若谓：若彼一切皆无即是中观义，如是无增益唯识宗亦许。故说"一切遍"等。
彼唯识宗随后仍有真实增益及遍计，此处则无，以于彼无一切增益故。此亦显示幻化边际亦是增益。云何？以有"遣除一切分别执著"之体性，暂且不论无相之增益，唯识宗之遍计执本身即是存在故。
是故中观义即无增益，离戏论。然有此差别：唯识宗暂且说示无分别识实有，由无明力显现存在如是无分别心，即执彼为自证故。后得觉受执取即是明了性。
若谓："汝亦如是许，后得一切分别皆有"者。答：非也，虽是无住，为众生故以世俗言说。故于彼遣除与成立皆无，此是其义。
若问："如是极为明显之事物显现如何了知？"故说"智与所知"等。彼虽思维是离智与所知增益自性之趣，然有分别时亦不异于分别与无分别。彼复云何？如一切显现不知真实，如是知真实时亦然。
如说：
"此中无所遣，
亦无少可立，
于正性正见，
见正得解脱。"

 །དེ་ལྟར་གཞན་དག་ནས་ཀྱང་། །སྲིད་པ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ཉིད། །མྱ་ངན་འདས་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན། །ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ན། ཇི་ལྟར་དེ་ལྟར་ཀུན་སྔོན་ནས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཇི་ལྟ་བ་ལྷན་ ཅིག་སྐྱེས་པའི་ངོ་བོ་རྟོགས་པ་མེད་པ་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ།དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོར་འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་དེ་བཞིན་དུ་རྟོགས་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཇི་སྐད་དུ། ཇི་ལྟར་སྔོན་བཞིན་དེ་ལྟར་ཕྱིས། །དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་ཡིད་སངས་རྒྱས། །ཞེས་བསྟན་པ་དང་། གཞན་དག་ལས་ཀྱང་། ཆོས་ ཐམས་ཅད་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་རྟོག་པ་སྟེ།དེས་ན་དེའི་འཁོར་བར་འདོར་བར་མི་འགྱུར་རོ། །ཞེས་བྱ་བ་དང་། དེ་བཞིན་དུ། སངས་རྒྱས་རྣམས་ནི་མ་སྐྱེས་པའི། །ཆོས་ཉིད་དེ་ལྟ་བུ་ལ་གནས། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་རྒྱས་པར་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཀྱང་ཁྱད་པར་ནི་འདི་ཡོད་དེ། ཇི་ལྟར་སྔར་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་བློ་དེ་བཞིན་དུ་ཕྱི་ནས་མེད་དོ། །དེ་ཡང་། ཆོས་འདི་དག་ནི་མྱ་ངན་འདས། །རྨོངས་པས་འཁོར་བའི་རྣམ་པ་ཅན། །ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལྟར་རྨོངས་པ་ནི་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པར་ལྷག་པར་མངོན་པར་ཞེན་པའོ། །དེ བཞིན་དུ་གཞན་དག་ནས་ཀྱང་།མདའ་བསྣུན་གྱིས་སྨྲས་སྒོམ་པ་དག་།ཇི་ལྟར་དེ་ལྟར་དེ་ཡིན་ཏེ། ཇི་ལྟར་རྟོག་བ་དེ་ལྟར་མིན། །ཞེས་པའོ། །དེ་ལྟར་འགྲོ་བ་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས། །རྣམ་པར་རིག་ནས་འགྲོ་བ་ལ། །ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་སྟོན་པ་ནི། །མ་སྐྱེས་འགྲོ་བ་གང་ཡིན་བློ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་ཏེ། ཡོད་ པ་དང་མེད་པ་ལ་སྐྱེས་པར་མི་འཐད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ།།གང་གི་ཕྱིར་འགྲོ་བ་མ་སྐྱེས་པར་བློ་མངོན་སུམ་དུ་ཤེས་པ་དེ་ཉིད་ནི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བའི་བློ་སྦྱངས་པ་ཉིད་དོ། །བློ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ངེས་པར་འབྱེད་བའོ། །དེས་ན་དེ་ནི་བློ་དང་ལྡན་པའོ། །འབད་པ་མེད་པར་ཞེས་བྱ་ བ་ནི་འབད་པ་དང་བྲལ་བའོ།།རང་བཞིན་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའོ། །འགྲོ་ཀུན་བདེན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བརྫུན་པ་མ་ཡིན་པའོ། །ད་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡིན་ཀྱང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར། འབྲེལ་པ་བསྒོམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། འབྲེལ་པ་བསྒོམ་པ་མེད་པ་དེ་ནི་འབྲེལ་བ་མི་ཤེས་ པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྟེ།དེ་ནི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བའོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་དེ་ཉིད་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཞེས་བྱའོ།

如是他处亦说：
"遍知诸有即，
说为般涅槃。"
又，"如是一切本来"者，谓如实俱生体性无所了知，如是应知一切众生以真实体性亦如是了知。
如说：
"如前后亦尔，
心于真如佛。"
复于他处说："一切法是俱生分别，故不舍其轮回。"
又如是说：
"诸佛安住于，
如是无生法。"
等广说。
然有此差别：如前所执能取所取之心，后则无有。
如说：
"此等法涅槃，
愚痴现轮回相。"
此中愚痴即是能取所取增上执著。
如是他处亦云：
"箭师所说诸修行，
如是即是彼本性，
如其分别非如是。"
又说：
"如是以智慧，
遍知诸众生，
如实为开示，
无生众生智。"
等，谓于有无不应生等。
由于直接了知众生无生之智，即是修习缘起之智。智者谓决定解了，故彼具足智慧。无功用者，谓离功用。自性即是俱生。"众生皆真实"者，谓非虚妄。
今为显示虽是分别亦是涅槃故，说"修习缘起"。无缘起修习即是不知缘起之分别，彼即是缘起。是故彼即名为涅槃。

 །དེའི་ཕྱིར་སེམས་ཉིད་འཁྲུལ་པར་མ་བྱེད་ཅིག་།དེ་ཡང་། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་གང་འབྱུང་བ། །དེ་ཉིད་ཁྱོད་ནི་སྟོང་པར་བཞེད། །ཅེས་བསྟན་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་ནི་མྱ་ ངན་ལས་འདས་པ་ཞེས་བྱའོ།།མ་སྐྱེས་པ་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་དེ་ནི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རྙེད་པའོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ཐོབ་པར་སྟོན་པ་ནི། གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་ཏེ། གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་བཞིན་དང་། ཡོན་ཏན་དང་། སྙིང་ པོ་ལ་ངེས་པར་སྤྱོད་པ་སྟེ།སྦྱིན་པ་དང་། ཚུལ་ཁྲིམས་དང་། བཟོད་པ་དང་། བརྩོན་འགྲུས་དང་། བསམ་གཏན་དང་། ཤེས་རབ་ཅན་གྱི་བདག་ཉིད་ཅན་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་ལ་དཔྱོད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཚོགས་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་བས་སྤོང་བའོ། །མི་གནས་ཤིང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་ལ་ངེས་པར་དཔྱོད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཚོགས་རབ་ཏུ་སྤངས་པའི་ཟག་པ་དང་བཅས་པའི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོ་ལྔ་ལ་སོགས་པའི་བདག་ཉིད་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལ་ངེས་པར་དཔྱོད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཚོགས་རབ་ཏུ་སྤང་བར་ཡང་བལྟ་བར་བྱའོ།། དེ་མེད་པའི་ཕྱིར་འདི་དག་ངེས་པར་མེད་པ་ཉིད་དོ། །དེ་ཉིད་ལ་ཡང་མི་ཆགས་པ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི། ངོ་བོ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ལ་ངེས་པར་དཔྱད་བ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་དང་། དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་བདག་ཉིད་ལ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་ངེས་པར་དཔྱོད་པ་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཚོགས ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་ཡང་མ་ཆགས་བའོ།།གང་གིས་འབྲས་བུའང་འདོད་མེད་པ། ཞེས་བྱ་བ་ནི། ས་དང་པོ་ལ་སོགས་པ་དང་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དེ་ཐོབ་པ་ལ་ངེས་པར་དཔྱོད་པའི་ཚོགས་ཀྱི་ངོ་བོའི་འབྲས་བུ་ལ་འདོད་པ་སྟེ། དེ་ལ་རེག་པ་འགའ་ཡང་མེད་པའོ། །དེ་ཡིས་ཕྱག་ རྒྱ་ཆེན་པོ་ཤེས།།ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐོབ་པའོ། །དེ་དག་གིས་ནི་འགྲོ་བའི་བདག་ཉིད་མི་གནས་པ་སྒྲོ་མ་བཏགས་པ། མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་དང་གཉེན་པོ་དང་། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དང་། འབྲས་བུའི་ཚོགས་ལ་ཆགས་པ་སྤངས་པས། ཆགས་པ་ཐམས་ཅད་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ནི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་ པོ་ཐོབ་པ་ཞེས་བྱའོ།།གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་ན་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ལ་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་མེད་པ་ཞིག་གམ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་གཉིས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།

因此不要令心迷乱。
如说：
"缘起所生法，
即是汝空性。"
所说空性即是涅槃。
为显示证悟无生之智即如实获得大手印，故说"于对治分"等。
"对治分"者，即是决定行于自性、功德及心要，谓不作意而断除布施、持戒、忍辱、精进、禅定、般若自性之对治分别念聚。
"不住"者，谓应观察断除对治分决定观察分别念聚之有漏色等五取蕴等自性违品决定观察分别念聚。由无彼故，此等决定无性。
"于彼亦不著"者，谓由自性等决定观察即于空性、真如自性如实决定观察分别念聚三昧亦不执著。
"以彼不求果"者，谓于初地等及一切种智获得决定观察念聚自性之果无所欲求，于彼全无执著。
"彼知大手印"者，谓获得。以上显示由断除众生自性无住戏论、违品对治、真实及果聚执著，解脱一切执著即是获得大手印。
若问：如是则大手印中无布施等波罗蜜耶？答：不然。彼乃具足波罗蜜等自性福慧二资粮体性故。

 །དེ་སྐད་དུ་ཡང་། ཚངས་པ་ཁྱད་པར་སེམས་ཀྱི་ཞུས་པ་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མདོ་ལས། གང་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤང་བ་དེའི་དོན་ནི་སྦྱིན་པའོ། །གང་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་མེད་པ་དེ་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་སོ། །གང་མཚན་ཉིད་དང་བྲལ་བ་དེ་ནི་བཟོད་པའོ། གང་རྣམ་པར་དཔྱོད་པ་མེད་པ་དེ་ནི་བརྩོན་འགྲུས་སོ། ། གང་རབ་ཏུ་མི་གནས་པ་དེ་ནི་བསམ་གཏན་ནོ། །གང་སྤྲོས་པ་མེད་པ་དེ་ནི་ཤེས་རབ་བོ། །དེ་ལྟར་གནས་མེད་པ་སྤྲོས་པ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ནི། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ། །ཞེས་བསྟན་པ་དང་། དེ་ཡང་། བདུན་བརྒྱ་པ་ལས་ཀྱང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། འཇམ་དཔལ་ཁྱོད་གང་གི་ཚེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྒོམ་པར་བྱེད་པ་དེའི་ཚེ་ཅི་ཞིག་ལ་གནས་ནས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྒོམ་པར་བྱེད། འཇམ་དཔལ་གྱིས་གསོལ་བ། བཅོམ་ལྡན་འདས་གང་གི་ཚེ་བདག་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བསྒོམ་པ་དེའི་ཚེ། བདག་གནས པ་མེད་པར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བསྒོམ་པར་བགྱིད་དོ།།བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། འཇམ་དཔལ་གནས་པ་མེད་པ་དེ་ལ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ག་ལ་ཡོད། །འཇམ་དཔལ་གྱིས་གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་གང་ཅི་ཡང་མི་གནས་པ་ཉིད་ནི་ཤེས་རབ་ ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བསྒོམ་པའོ།།བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། འཇམ་དཔལ་ཁྱོད་གང་གི་ཚེ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྒོམ་པར་བྱེད་པ་དེའི་ཚེ། དགེ་བའི་རྩ་བ་ཇི་སྙེད་ཅིག་འཕེལ་བའམ་འགྲིབ་པར་འགྱུར། འཇམ་དཔལ་གྱིས་གསོལ་པ། བཅོམ་ ལྡན་འདས་དེའི་ཚེ།དགེ་བའི་རྩ་བ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་འཕེལ་བར་འགྱུར་བའམ་འགྲིབ་པར་འགྱུར་བ་ནི་མ་མཆིས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བསྒོམ་པ་དེ་ཆོས་གང་ཅུང་ཟད་འཕེལ་བར་འགྱུར་བའམ། འགྲིབ་པར་འགྱུར་བ་ནི་མ་མཆིས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ དེ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བསྒོམ་པར་རིག་པར་བྱའོ།།བཅོམ་ལྡན་འདས་ཆོས་གང་ཅུང་ཟད་འཕེལ་བའམ། འགྲིབ་པ་རབ་ཏུ་གནས་པ་དེ་ནི། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བསྒོམ་པ་མ་ལགས་ཏེ། སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའི་ཆོས་ཀྱང་མི་སྤོང་ལ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཀྱང་ ཡང་དག་པར་མི་ལེན་ཏོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།

如是复言，《梵天胜意所问大乘经》中说：
"断除一切烦恼者，是为布施。
无有造作者，是为持戒。
远离相者，是为忍辱。
无有观察者，是为精进。
无所住者，是为禅定。
无戏论者，是为般若。"
如是无住无戏论自性即是般若波罗蜜多。
又如《七百颂》中：
世尊告曰："文殊，汝修习般若波罗蜜多时，住于何处而修般若波罗蜜多？"
文殊白言："世尊，我修习般若波罗蜜多时，无所住而修般若波罗蜜多。"
世尊告曰："文殊，无所住中岂有般若波罗蜜多？"
文殊白言："世尊，于一切无所住即是修习般若波罗蜜多。"
世尊告曰："文殊，汝修习般若波罗蜜多时，善根有何增减？"
文殊白言："世尊，彼时善根无有少许增减。世尊，修习般若波罗蜜多者，无有少许法增或减。世尊，应知是为修习般若波罗蜜多。世尊，若有少许法增减而住者，非为修习般若波罗蜜多。既不断凡夫法，亦不取佛法。"等如是所说。

།ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་བསྟན་ནས། དགའ་བ་བཞིའི་རང་བཞིན་ཀུན་དུ་འགྲོ་བའི་ངོ་བོའི་དམ་ཚིག་གི་ཕྱག་རྒྱ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ཇི་ལྟར་ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ལ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་ཏེ། རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་བཀའ་ དྲིན་གྱིས།།ཞེས་བྱ་བ་ནི། བླ་མ་དམ་པའི་མན་ངག་གིས་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལ་མན་ངག་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་སྐྱེས་བུ་བྱེད་པའི་འབྲས་བུའི་ངོ་བོ་དེ་ནི། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཤེས་རབ་མ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་ལོངས་སྤྱོད་པའི་ངོ་བོར་བཞེངས་པའི་སྤྱོད་པ་ནི་དགའ་བའོ། ། ནོར་བུའི་གྲོང་ནི་མཆོག་དགའོ། །འདོད་ཆགས་ཆེན་པོ་ཞུ་བར་འགྱུར་བའི་ཤེས་རབ་དང་ཐབས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཟླ་བ་དང་ཉི་མ་ཁ་ཡང་དག་པར་སྦྱར་བའི་དབུས་ན་གནས་པ། སྟེང་དང་འོག་དང་། ཐིག་ལེའི་གཟུགས་ཀྱི་ཐིག་ལེ་གཉིས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའོ། དེ་སྐད་དུ་ཡང་། དེར་ནི་ཐོག་མཐའ་དབུས་མེད་དེ། །སྲིད་མེད་མྱ་ངན་འདས་པ་མེད། །འདི་ནི་བདེ་ཆེན་མཆོག་ཡིན་ནོ། །བདག་དང་གཞན་ཡང་ཡོད་མ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །འདིའི་དོན་ཡང་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། དྲང་བའི་དོན་དང་ངེས་པའི་དོན་ནོ། །དེ་ལ་ངེས་པའི་དོན ནི་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཚེ་ཆོ་ག་དེ་ལྟ་བུ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དང་བྲལ་བའི་སྐད་ཅིག་ལ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པར་རིག་པའོ།།དྲང་བའི་དོན་ནི་ཐོག་མ་སྟེ། ཐིག་ལེ་སྔ་མ་མ་ཡིན་པའོ། །མཐའ་མེད་པ་སྟེ་མཐའ་མེད་པའོ། །དབུས་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱུན་མི་འཆད་པའི་ཕྱིར་དབུས་མེད་པ་སྟེ། དེ་ལ་དབུས་མེད་ པའོ།།སྲིད་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་སྲིད་པའི་ངོ་བོ་མ་ཡིན་པའོ། །ཐབས་ཉི་མ་དང་ཡང་དག་པར་འདུས་པ་ལས་ཐིག་ལེ་ནི་སྲིད་པ་སྟེ། དེ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ། །མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི། མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ངོ་བོ་མ་ཡིན་ཏེ། ཤེས་རབ་ཟླ་བ་དང་ཡང་དག་པར་འདུས་པས་ སོ།།དེ་ལྟར་ན་གང་ཞིག་ཅེ་ན། བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། གཉི་ག་རོ་གཅིག་པའི་ངོ་བོ་འདི་ནི་མཆོག་ཏུ་བདེ་བ་ཆེན་པོ་སྟེ། བདག་དང་གཞན་དུ་བསམ་པར་མི་བྱའོ། །འདིར་ཡང་སྔར་བསྟན་པའི་ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ལས་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་རྣམ་པར་གཞག་པ་ལྟར་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ལ་ སོགས་པའི་རྣམ་པར་གཞག་པ་ཡང་ཤེས་པར་བྱའོ།

示大手印后，为显示四喜自性遍行本性三昧耶手印，故说"如同事业手印"等。
"蒙金刚上师恩"者，意为依圣师教授。其中教授为：大手印士夫所作果之本性，即是世尊与智慧母双运本性而起之行为是为喜。珍宝城即胜喜。大贪融化之智慧方便本性，月日和合之中所住，上下及明点形相二明点之本性即是俱生。
如是复言："彼中无始终中，无有轮涅二，此乃大乐胜，无有自他别。"
此义有二：一者权义，二者实义。
其中实义者，即于彼时离如是仪轨相之刹那无分别了知。
权义者：无始者，谓非前明点；无终者，谓无边际；无中者，谓相续不断故无中，于彼无中。无有者，谓非有之本性。与方便日和合之明点即是有，彼非真实。无涅槃者，谓非涅槃本性，因与智慧月和合故。
若问何者？当说：二者一味之本性即是最胜大乐，不应思为自他。此中亦如前所示事业手印中俱生安立，应知金刚萨埵等安立亦复如是。

།དེ་ནས་པུཀྐ་སཱི་ལ་སོགས་པའི་ལྷ་མོ་བཞིའི་གླུས་བསྐུལ་བའི་རྗེས་ཐོགས་ལ་རྨི་ལམ་ལས་སང་བ་དེ་བཞིན་དུ། ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་གཟུགས་ཀྱི་བཅོམ་ལྡན་འདས་གདན་ལས་བཞེངས་ནས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དུ་དག་པ་ འཇིག་རྟེན་པའི་ངོར་དངོས་པོའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མངོན་དུ་མཛད་ནས་གང་ལ་སྤྱོད་པ་དེ་ནི་དགའ་བྲལ་ལོ།།འདིར་ཡང་དེ་ལྟར་དེ་བཞིན་བཞི་པ་ཡང་དེ་ཉིད་དེ། དེ་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྙེད་པའི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའོ། །ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་སོ། །དེ་བཞིན་ཞེས་བྱ་ བ་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་བཞིན་དུ་རྟོགས་པར་བྱ་བ་ཉིད་དོ།།ཤིན་ཏུ་དགའ་བ་ཉིད་གཅིག་པུ་གྲངས་བཞིར་ངེས་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་གང་གི་ཚེ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ངོ་བོར་གྱུར་པ་དེའི་ཚེ། དམ་ཚིག་གི་ཕྱག་རྒྱ་ངོ་བོ་གཅིག་བུ་ཉིད་དགའ་བྲལ་གྱི་དགའ་བའི་ ངོ་བོའོ།།འོ་ན་འདིར་ཐིག་ལེའི་གཟུགས་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རྣམ་པར་རིག་པ་ཉིད་གསལ་བ་ཉིད་དུ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟ་ན་ཡང་བདེ་བའི་ངོ་བོ་བརྗོད་དུ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། འགོ་བ་མ་ལུས་པའི་རྣམ་པར་སྤྲོས་པ་ན་རྣམ་པ་ལ་གནོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་ན་ཡང་ལས་ཀྱི་ཕྱག་ རྒྱ་ལས་རྙེད་པའི་བདེ་བ་བཞིན།ཐིག་ལེའི་གཟུགས་སུ་སྐྱེས་བ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འདིར་ཡང་ཕྱག་དང་ཞབས་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པ་ཤེས་རབ་དང་ཐབས་ཀྱི་བདག་ཉིད་བསྟན་པར་རིགས་སོ་ཞེ་ན། བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། ཐིག་ལེའི་གཟུགས་ཀྱི་ཡོད་པའི་ཕྱིར། འཇིམ་པའི་རྣམ་པ་ལ་ བུམ་པའི་རྣམ་པ་བཞིན་དུ།གནས་གྱུར་བ་རྣམ་པ་དང་བཅས་པ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཐིག་ལེའི་གཟུགས་ཀྱིས་གནས་སོ་ཞེས་གསུངས་པས་སོ། །དེ་ཉིད་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། ཀུན་རྫོབ་ཀུནྡ་ལྟ་བུ་སྟེ། སྒྲིབ་བྲལ་བདེ་བ་ངོ་བོ་ཉིད། །ཅེས་ བྱ་བས་སོ།།ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ལ་བརྟེན་པའི་ཀུན་རྫོབ་ནི་དོན་དམ་པ་མ་ཡིན་པའོ། །སྒྲིབ་བྲལ་ནི་སྒྲིབ་པ་མེད་པ་སྟེ། མྱ་ངན་ལས་འདས་པའོ། །འདིར་བདེ་བ་ནི་ཐ་དད་པ་ཉིད་དོ་ཞེ་ན། དེ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། བདེ་བ་སྤངས་ནས་དེ་མ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བས། བདེ་བ་དང་ཐིག་ལེ་དག་དེའི་ བདག་ཉིད་ལས་ཐ་དད་པའི་བདེ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་སྐད་དུ་ཡང་། གང་ཕྱིར་འབྱུང་བ་ཆེ་བདེ་བ། །བདེ་བའི་བདེ་བ་དེ་ཉིད་མིན། །ཞེས་བྱ་བས་ཤེས་པར་བྱའོ།

其后，经由布嘎西等四天女之歌劝请后，如从梦中醒来般，圆满受用身之世尊从座而起，为众生利益，于清净世间相中显现诸法分别，于其所行即是离喜。
此中亦如是，第四亦即彼。"如是"者，谓所获之俱生；"亦"者，谓一切行相；"如是"者，谓应如俱生般了知。
极喜唯一定数为四之语，当一切法成为俱生本性时，三昧耶手印唯一本性即是离喜之喜之本性。
若问：此中因明点形相故，是否显示唯识性之明显性耶？答：非也。即便如此，因乐之本性不可言说故，于一切众生之戏论中有损于行相。
若问：如是则如从事业手印所获之乐，为何生为明点形相？此中亦应显示手足等行相为智慧方便之自性耶？
答曰：因有明点形相故，如泥团中之瓶相，为说具相之转依故。如是亦说："世尊以明点形相而住。"即彼所说："世俗如白莲，离障乐体性。"
依事业手印之世俗非胜义。离障即无障，是为涅槃。
若谓此中乐性有别异耶？亦非如是。由"舍离乐非彼"之语，故无离乐与明点自性之别异乐。
如是亦应知："以大种生乐，非即乐中乐。"

 །ཡང་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཉིད་སྣ་ཚོགས་ཐིག་ལེའི་གཟུགས་སུ་འབྱུང་བའི་རྣམ་པ་མེད་པ་ཉིད་དོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟར་ཡང་མི་ འགྱུར་ཏེ།གལ་ཏེ་རྣམ་པ་མེད་པའི་བསམ་པས་འདི་ལྟར་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟར་ན་རྣམ་པ་མེད་པའི་རྟོག་པ་ལས་ཡིད་གཉིས་དགོས་པ་མེད་པ་ཉིད་དེ། ཐེ་ཚོམ་ཟ་བའི་རྒྱུ་ཐིག་ལེ་སྤངས་བས་བདེ་བ་ཙམ་ཉིད་ངེས་པར་བསྟན་པར་འགྱུར་རོ། །ཇི་སྐད་དུ་བསྟན་པའི་འབད་པ་དེ་ལྟ་བུ་མང་པོ་ ཅི་ཞིག་བྱ།དེ་ལྟ་བས་ན་ཐིག་ལེ་ཉིད་ཀྱང་རྣམ་པ་མེད་པ་སྨྲ་བ་ལ་མེད་པ་ཉིད་དོ། །བསྟན་མ་ཐག་པའི་ཕྱག་རྒྱ་རེ་རེ་ལ་དགའ་བ་ཉིད་རེ་རེ་གསལ་བ་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཕྱིར། ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་སྣ་ཚོགས་ཉིད། །ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་དོན་ནི་བཤད་ཟིན་ཏོ། །གལ་ཏེ་གཞུང་ འདི་ཉིད་ནི་ཕྱག་རྒྱ་བཞིའི་རྗེས་སུ་བསྟན་པའི་རྗེས་སུ་འཇུག་པ་ཡིན་ལ།དེ་ཡང་རྣལ་འབྱོར་མའི་རྒྱུད་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲངས་པ་བསྟན་པ་ཡིན་གྱི། རྣལ་འབྱོར་གྱི་རྒྱུད་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲངས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟར་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། འདིར་གསང་བ་འདུས་པའི་ རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་སློབ་དཔོན་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས་བསྟེན་པ་ཡིན་ནོ།།གང་གི་ཕྱིར་རྒྱུད་ནས་རིམ་པ་ལྔ་ཕྱག་རྒྱ་བཞིར་བསྟན་པ་ཡིན་ལ། རིམ་པ་དག་ཀྱང་སྔགས་ཀྱི་གཟུགས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རིམ་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་སེམས་ངེས་པར་སྦྱངས་པའོ། །དེ་ཡང་འདི་ལྟར་བསྟན་པའི་ཕྱག་རྒྱ་ གཅིག་ལ་ཡང་།།སྔགས་ཀྱི་གཟུགས་ལ་ཡིད་གནས་ནས། །གང་གི་ཕྱིར་ཆོས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱའི་བདེ་བ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་སྟོན་པའོ། །བདེན་པའི་ཡང་དག་པའི་མཐའ་ཉིད་ནི། ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །འབྲས་བུ་དམ་ཚིག་གི་ཕྱག་རྒྱ་ནི་གཉིས་སུ་མེད་པ་རིག་པའོ། །རིགས་ པ་རྣམས་འདུས་པ་ནི་ལྷ་རྫས་ཏེ།སངས་རྒྱས་ཀྱི་འབྲས་བུ་སྟེར་བའོ། །དེ་ཡང་མཐའ་དྲུག་གི་བཤད་པ་སྒྲོན་མ་གསལ་བར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལས། སློབ་དཔོན་ཟླ་བ་གྲགས་པས། གསང་སྔགས་སྐུ་ནི་རབ་བསྒྲུབ་ཕྱིར། །སྐྱེས་པའི་རིམ་པ་དང་པོ་ཡིན། །སེམས་ལ་ དམིགས་པ་ཙམ་ཞིག་ནི།།རིམ་པ་གཉིས་ལ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་བསྟན་པ་ནི། །ཡིད་འོང་རིམ་པ་གསུམ་པའོ། །ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་དག་པ་ནི། །རིམ་པ་བཞི་པ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །བདེན་གཉིས་སྦྱོར་བ་གང་ཡིན་པ། །ཟུང་འཇུག་ཅེས་བྱ་ལྔ་པ་སྟེ། །འདི་ནི་སྒྲུབ་ པའི་ཡན་ལག་མཆོག་།རྒྱུད་ཀུན་གྱི་ནི་དོན་བསྡུས་པའོ།

若复作是念：心性本无种种明点形相之显现行相耶？答：亦不应如是。若谓以无相之思维如是者，则于无相分别中不应有二意，以舍离疑惑因之明点，当必定显示唯乐性。如是所说之诸多勤勉何为？
是故，于说无相者，明点亦不存在。以刚说过每一手印皆明显一一喜故，"种种事业手印"等义已如前说。
若谓此论是随顺四印后说之随行，彼复是随顺瑜伽母续之教说，非随顺瑜伽续者。答：非如是。当说：此中是随顺《密集》，为龙树阿阇黎所依。
以续中说五次第为四印，又因次第是咒之形相故，应如次第般决定修习心。即于所说一印中亦住心于咒之形相。以法印之乐显示世俗谛故，真实边际即说为大手印。果位三昧耶手印即是无二智。诸部族和合即天物，能赐佛果。
如《六边释明灯论》中，月称阿阇黎说：
"为成就密咒身，
生起为第一次第，
唯缘心一境，
说为第二次第。
显示世俗谛，
悦意第三次第。
清净世俗谛，
说为第四次第。
二谛和合者，
双运名第五，
此为胜修支，
摄诸续义要。"

 །རིམ་པ་འདི་ནི་དབྱེ་བ་ཡང་། །སྤྲོས་པའི་རིམ་པ་རྣམ་པ་མེད། །དེ་རྣམས་ཡང་དག་བསྡུས་པ་ཡིན། །གང་གིས་ཤེས་པ་རྒྱུད་དེ་རིག་།ཅེས་གསུངས་པ་དང་། སྔགས་དང་སེམས་དང་ལུས་དང་ནི། །རྣམ་དག་དང་ནི་ཟུང འཇུག་དང་།།རིམ་པ་ལྔ་ཡི་བསྡུས་པའི་དོན། །ཤེས་ནས་མཐའ་དྲུག་ལ་འཇུག་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་འཕགས་པ་ལྷའི་ཞལ་སྔ་ནས་ཀྱང་། །མདོ་རྒྱུད་རྟོག་བསྲེས་ལས། སྔགས་ཀྱི་དེ་ཉིད་དང་། ཕྱག་རྒྱའི་དེ་ཉིད་དང་། བདག་གི་དེ་ཉིད་དང་། ཆོས་ཀྱི་དེ་ཉིད་དང་། ལྷའི་དེ་ཉིད་དང་ཞེས་བྱ་བས་རིམ་པ་ལྔར་མདོར་བསྟན་པ་མཛད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་སྔགས་ཀྱི་དེ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི། ཡི་གེ་ཧཱུཾ་ལ་སོགས་པ་ལས་བྱུང་བའི་དགྱེས་པའི་རྡོ་རྗེ་ལ་སོགས་པའི་གཟུགས་སོ། །ཕྱག་རྒྱའི་དེ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་གྲངས་བགྲངས་པའི་རིམ་པས་དེ་ཉིད་སེམས་སྦྱངས་པ ཙམ་མོ།།ངེས་པའི་དོན་གྱིས་ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ལས་སོ། །བདག་གིས་དེ་ཉིད་ནི་འགྲོ་བ་སྣ་ཚོགས་སེམས་ངོ་བོ་མེད་པའི་རང་བཞིན་ནོ། །ཆོས་ཀྱི་དེ་ཉིད་ནི་ཆོས་རྣམས་མ་སྐྱེས་པའོ། །ལྷའི་དེ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་བདག་གི་དེ་ཉིད་དང་། ཆོས་ཀྱི་དེ་ཉིད་དག་དེའི་བདག་ཉིད་དུ་བྱས་པས་ཐ་མི་དད་ ཅེས་བྱ་བའི་བར་དུའོ།།དེ་ཉིད་ལྔ་པོ་དེ་དག་ནི། བླ་མའི་མན་ངག་གིས་ཕྱག་རྒྱ་བཞི་དང་སྦྱར་བར་བྱའོ། །རིམ་པ་ལྔ་ཡང་རིམ་པ་བཞིན་དུའོ། །གལ་ཏེ། །བསྐྱེད་པ་ཡི་ནི་རིམ་པ་དང་། །རྫོགས་པ་ཡི་ནི་རིམ་པ་ཉིད། །རིམ་པ་གཉིས་ལ་བརྟེན་ནས་ནི། །རྡོ་རྗེ་ཅན་གྱིས་ཆོས་ འཆད་དོ།།ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱུད་ཀྱི་ཚིག་ཡིན་ནོ། །རིམ་པ་ལྟར་བསྟན་པ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། །བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། བསྐྱེད་པའི་རིམ་པར་ཡང་མདོར་བསྡུས་པའི་རིམ་པ་དང་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པའོ། །མིང་གཞན་ཕྱི་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་དང་། །ནང་གི་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་ཞེས་བྱའོ། །རྫོགས་པར་ཡང་ བདག་བྱིན་གྱིས་བརླབས་དང་།མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པ་དང་། ཟུང་དུ་འཇུག་པ་སྟེ། མིང་གཞན་རྫོགས་པ་དང་། ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་དང་། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་རིམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ཕྱག་རྒྱ་བཞིའི་ཡང་དག་པའི་ངོ་བོའི་རང་བཞིན་ཏེ། ཐམས་ཅད་གསང་བའི་ རྒྱུད་ལས་བསྟན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ།།དེ་ཡང་། ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཡིད་ཀྱིས་ཏེ། །དམ་ཚིག་ཕྱག་རྒྱ་ཀུན་དུ་འགྲོ། །ཆོས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ངག་ལས་ཏེ། །ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ལུས་ཀྱིའོ། །ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ།

这是次第之分别：
无戏论次第无诸相，
彼等即是真实摄要，
由此了知续部义。
又说：
咒与心及身，
清净与双运，
五次第摄义，
知已入六边。
如是圣天亦于《经续合集》中，以"咒真实性"、"手印真实性"、"自性真实性"、"法真实性"、"本尊真实性"等略说为五次第。
其中"咒真实性"即从吽（हूं, hūṃ, 吽）等字所生欢喜金刚等形相。"手印真实性"即依数目次第仅修心。依胜义即从事业手印。"自性真实性"即种种众生心无自性之本性。"法真实性"即诸法无生。"本尊真实性"即自性真实与法真实二者成为一体无别之义。
此五真实性应依上师口诀配合四手印。五次第亦如是次第。
若问："依于生起次第，及圆满次第，依止二次第，金刚持说法。"此为续部之语。
问：如何依次第而说？答：生起次第中有略次第及金刚念诵。另名为外生起次第及内生起次第。
圆满中有加持、现证菩提及双运，另名为圆满、究竟圆满及自性次第。
此即四手印真实体性之本性，当知于一切密续中所说。
又说：
大手印属意，
誓印遍一切，
法手印属语，
事业印属身。

 །ད་ནི་ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་གང་ལས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་དབུགས་དབྱུང་ བ་དང་།རྡོ་རྗེ་འཆང་གི་དབུགས་དབྱུང་བ་ཉིད་ཤེས་པས་ཚིམ་པ་དག་དགག་པའི་ཕྱིར། ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་མི་ཤེས་པར། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་ཏེ། །བླ་མ་གཅིག་ནས་གཅིག་ཏུ་བརྒྱུད་པའི་གཞུང་ལུགས་ཀྱི་དེ་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་ཉེ་བར་སྣང་བས། ལས་ཀྱི་ཕྱག་ རྒྱ་དེ་ཉིད་ཡིན་ནོ།།ཆོས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ལ་སོགས་པ་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ལ་སྐུར་བ་འདེབས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ནི་ངུ་འབོད་དུ་འགྲོའོ། །ངུ་འབོད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་མཚོན་པ་སྟེ། །གཞན་མནར་མེད་པའི་དམྱལ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཡང་ གཟུང་ངོ་།།ངུ་འབོད་ལ་སོགས་པ་དམྱལ་བར་འགྲོ་བ་དང་། དམ་པའི་ཆོས་སྤང་བསྒྲུབ་པ་ནི། །འཕགས་པ་བརྒྱད་སྟོང་པ་ལ་སོགས་པའི་མདོ་ལས་གསལ་བས་རྒྱས་པར་མ་བསྟན་ཏོ། །འོན་ཏེ་ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་མི་འགྱུར་བ་ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ཁྲོ་རྒྱུ་ཅན། སྡིག་ཅན་ཤིན་ཏུ་འཇིགས་རུང་བ། །ཤིན་ཏུ་རིང་དུ་སྤང་བར་བྱ། །ཞེས་བྱ་བ་དང་། དེ་བཞིན་དུ། མི་མོ་ཉམས་འགྱུར་ཤེས་པ་ནི། །དེ་ཡི་བདེ་བའང་ཉམས་པར་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་རྒྱུད་ཀྱི་ཚིག་གིས་སོ། །མཆོག་ཏུ་དགའ་བ་མ་མཐོང་བར། །བུད་མེད་བདེ་བ སྙམ་དུ་སེམས།།ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་དང་། ཇི་ལྟར་མེ་ལོང་དུ་སྣང་བའི་བཞིན་གྱི་གཟུགས་བརྙན་ལ། བཞིན་ནི་འབྱུང་བ་མེད་ལ། སྔོན་དུ་ཡང་མ་གྲུབ་ལ། ད་ལྟར་གྲུབ་པ་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་གྱི་གཟུགས་བརྙན་གྱི་འདྲ་བ་ཙམ་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་ཡང་འཇིག་ རྟེན་པ་ནི་བདག་གི་བཞིན་མཐོང་ཞེས་འཁྲུལ་པས་བྱས་པའི་དགའ་བ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ།།དེ་བཞིན་དུ་སློབ་དཔོན་བློ་དམན་པ་དག་ཀྱང་། ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་བསྒྲུབས་ནས་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་ངོ་ཞེ་ན། ཡང་དག་པར་དགའ་བ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །དགའ་བ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ ཀྱང་ཆོས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱའི་གཏམ་ཡང་མི་ཤེས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཕྱག་རྒྱ་བཞིའི་རྗེས་སུ་བསྟན་པ་ལས་སློབ་དཔོན་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།།ཡེ་ཤེས་གྲུབ་པ་ལས་ཀྱང་། །དབང་པོ་གཉིས་བྱུང་བདེ་བ་ནི། །དེ་ཉིད་ཡིན་ཞེས་སྐྱེ་ངན་སྨྲའི། །དེ་ནི་བདེ་བ་ཆེ་ཡིན་ཞེས། ། རྒྱལ་བ་མཆོག་གིས་མ་གསུངས་སོ། །ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་གིས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ།

现在，为遮止那些由了知事业手印而得如来授记及金刚持授记而生满足者，故说"若不知大手印"等。依师师相传教法之真实义而现前，即是事业手印之真实义。
诽谤法手印等无上正等正觉法之瑜伽师，将堕号叫地狱。"号叫"为比喻，亦当摄无间地狱等。
堕入号叫等地狱及诽谤正法之果报，于《八千颂般若》等经中已明示，故此不广说。
若问：为何事业手印非真实？依续部所说："事业手印生嗔心，有罪极可怖，应当远远离。"又说："若知女人心变异，彼之乐亦将衰损。"
又说："未见胜喜时，妄想女乐事。"如镜中显现面容影像，面容非生起，非先有，今亦非成，仅现他人影像之相似而已。如是世人由迷乱而生"见自面容"之喜。
如是智慧浅薄之阿阇黎等亦谓："修成般若智慧后即能体验俱生。"虽生欢喜，然于法手印之义亦不了知。此等为龙树阿阇黎于四手印随说中所说。
《智慧成就》中亦云："二根和合乐，劣者谓真实，此非大乐事，胜者未曾说。"

 །འོན་ཏེ་དེ་ལྟར་རྒྱུད་དུ་མ་ནས་གསུངས་པའི་ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ལ་སྨད་པས། ཁྱོད་ནི་དམྱལ་བར་འགྲོ་བར་འགྱུར་བ་དང་ཕྲད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་གཙོ་བོར་མ་ཡིན་པར་ལུང་ལས གསུངས་པས་བཀག་པ་ཡིན་ནོ།།དེའི་དགོངས་པ་ཡང་། ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ལ་བརྟེན་ནས། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་བྱེད་རྒྱུའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་སྨྲས་པ་ཡིན་ན། དེ་ལ་སྐུར་བ་བཏབ་པ་ག་ལ་ཡིན་ཞེས་འདིར་མང་དུ་བརྗོད་མི་དགོས་སོ། །ལྷག་མ་ནི་གོ་སླའོ། ། ཕྱག་རྒྱ་རྣམས་རྟོགས་པར་བྱ་བ་དང་། རང་གི་འདོད་པའི་ལྷའི་མཐུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། །དེ་སྲིད་ཕྱག་རྒྱ་བཞི་དང་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་ཏེ། རི་ཁྲོད་པ་ནི་སྙིང་པོ་ཅན་ཏེ། དཔལ་རི་ཁྲོད་པའི་ཞབས་ཀྱི་དངོས་གྲུབ་ཐོབ་པའོ། །ལྷག་མ་ནི་གོ་སླའོ། །ད་ནི་བསོད ནམས་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བས་མཇུག་བསྡུ་བའི་ཕྱིར།ཡང་དག་དབང་བསྐུར་ཆོ་ག་ཡིས། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་ཏེ་གོ་སླའོ།

若问：如是于诸续中所说之事业手印加以诽谤，岂非将遭遇堕地狱之果报？答：非也。因经教中说彼非真实义之主要，故予遮止。
其密意亦即"依于事业手印"等，说明其为作为因之本性，故于此不必多说何来诽谤之说。其余易解。
为令了知诸手印及显示自所欲本尊之威力，故说"乃至四手印"等。林居者具精要，即获得吉祥林居者足下成就。其余易解。
今为以回向功德而作结尾，故说"以正灌顶仪轨"等，易解。

། དཔལ་ལྡན་རི་ཁྲོད་དབང་ཕྱུག་བཅོམ་ལྡན་གང་ཡིན་དེ་ཡིས་མངོན་སུམ་རྗེས་བཟུང་བ། །བླ་མེད་ཆོས་ཉིད་རིན་ཆེན་བདུད་རྩི་ཆེན་པོའི་འབྱུང་གནས་ ཟབ་མོ་ཉིད་ལ་ནི།།གལ་ཏེ་བེམས་པོ་རྨོངས་པས་དེ་དག་སྨོད་པར་བྱེད་ལ་ཁོ་བོ་ཅི་བྱར་ཡོད། །བདག་འདྲ་བསྟོད་པ་རྩོམ་པར་བྱེད་པ་ངོ་མཚར་བརྩེ་བའི་ཕྱིར། །དབང་བསྐུར་བཟང་དང་ངན་པའི་རིམ་དང་དྲག་པོའི་རིམ་དཀའ་བ། །མགོན་པོས་གསུངས་པ་དེ་བཞིན་བློ་ཆུང་རྣམས་ཀྱི་ ཡུལ་མིན་ངོ་མཚར་ཆེ།།དེ་ཡི་རྗེས་སུ་གནང་བ་བསྒོམ་པས་དེ་ཡིས་རྣམ་པར་དཔྱད་པ་དག་།ནུས་པ་ཇི་བཞིན་སློ་ཡིས་གསུང་རབ་དྲན་ནས་བརྗོད་པར་བྱས། །དབང་གི་ངེས་པར་གྱུར་པ་ཟབ་མོ་རྒྱ་མཚོ་ཡི། །འགྲེལ་པ་གསལ་པོ་འདི་ནི་བྱས་པ་ལས། བདག་གིས་དགེ་བ་སྐད་ཅིག་ བསགས་པ་དེས།།སྐྱེ་བོ་མ་ལུས་པ་དག་རྒྱལ་གྱུར་ཅིག་།བཞི་པའི་རིམ་ལ་རྨོངས་པ་ཡིས། །དཔུང་གི་ཚོགས་གང་འཇིག་བྱེད་པ། །དབང་བསྐུར་ངས་བསྟན་དཀའ་འགྲེལ་འདི། །དགའ་བའི་དཔལ་ལྡན་མགོན་པོས་བྲིས། །དབང་བསྐུར་བ་ངེས་པར་བསྟན་པའི་དཀའ་ ་འགྲེལ།

以下是完整的直译：
具德林居自在尊主亲自摄受，
无上法性大甘露珍宝深妙源处，
若有愚昧顽固者诽谤彼等我何能为？
如我者造赞颂文乃为稀有悲悯故。
善恶次第灌顶及难解猛烈次第，
如是怙主所说非小智者境界实稀有，
随许修习彼等观察，
随己能力忆教而述。
从造此明晰注释
诠释甚深大海灌顶决定义，
愿我刹那所积诸善根，
令一切众生皆得胜。
因第四次第愚痴，
摧毁何等军众者，
此灌顶难释我所示，
具德欢喜怙主所著。
灌顶决定教授难释

